اسلام خود باقى مانده باشد ، لذا با اسلام شوهر در زمان عده ازدواج سابق باقى است . وقتى قطعه نخست روايت « ان اسلمت . . . » تنها در فرض بقاء زن بر اسلام تا پايان عده مىباشد ، نمىتوان درباره قطعه دوم آن « ان انقضت عدتها . . . » قائل به اطلاق گرديد و صورتى را كه طرفى كه اول مسلمان شده تا آخر عده بر اسلام خود باقى نمانده مشمول اين روايت بدانيم .
2 - روايت منصور بن حازم
عن منصور بن حازم قال سألت ابا عبد الله عليه السلام عن رجل مجوسى كانت تحته امرأة على دينه فاسلم او اسلمت قال ينتظر بذلك انقضاء عدتها ، فان هو اسلم او اسلمت قبل ان تنقضى عدتها فهما على نكاحهما الاول ، و ان هو لم يسلم « 1 » حتى تنقضى العدة فقد بانت منه « 2 » .
در اين روايت هم موضوع هر دو صورت مسأله جايى است كه طرفى كه اول مسلمان شده ، تا آخر عده بر اسلام خود ثابت قدم بماند .
3 - روايت محمد بن مسلم
عن محمد بن مسلم عن ابى جعفر عليه السلام . . . اما المشركون مثل مشركى العرب و غيرهم فهم على نكاحهم الى انقضاء العدة ، فان اسلمت المرأة ثم اسلم الرجل قبل انقضاء عدتها فهى امرأته ، و ان لم يسلم الا بعد انقضاء العدة فقد بانت منه و لا سبيل له عليها « 3 » .
4 - نگاه كلى به روايات و بررسى حكم مسأله
موضوع همه اين روايات صورتى است كه شخصى كه اول مسلمان شده تا پايان عده مسلمان بماند و روايات صورتى را كه او به كفر خود بازگردد شامل نمىگردند و اصلا علت به هم خوردن عقد در صورتى كه تا پايان عده طرف ديگر اسلام نياورد
هامش
( 1 ) - ( توضيح بيشتر ) در وسائل : « و ان هى لم تسلم » ذكر شده ، متن بالا بر طبق نقل جامع احاديث الشيعة مىباشد ، مرجع ضمير « هو » ، طرفى است كه اول مسلمان نشده است ، ولى به نظر مىرسد كه عبارت بهتر : « و ان هو لم يسلم او هى لم تسلم » و مانند آن باشد .
( 2 ) - وسائل الشيعة 20 : 546 / 26308 ( همان باب ، ح 3 ) ، جامع الاحاديث 25 : 665 / 38227 ( همان باب ، ح 15 ) .
( 3 ) - وسائل الشيعة 20 : 547 / 26310 ( همان باب ، ح 5 ) ؛ جامع الاحاديث 25 : 664 / 38220 ( همان باب ، ح 8 ) .