ب ) بررسى حكم مهر المثل جهت مباشرت پس از ارتداد در عده زوجه مدخوله :
1 - اشارهاى به نظر مشهور و نظر شهيد در مورد كاشفيت و ناقليت بقاء بر ارتداد :
پيشتر در بحث ارتداد أحد الزوجين بعد الدخول عرض كرديم كه با ارتداد يكى از زوجين ، زوجه بايد از شوهرش جدا شده و عده طلاق نگه دارد . و در اين صورت اگر مرتد ملى باشد ، چنانچه در خلال مدت عده ، از ارتداد بازگشته و توبه كند ، به عقد جديد نيازى نيست و عقد اول همچنان پابرجاست . اما اگر در ارتداد خود باقى بماند ، عقد منفسخ خواهد شد .
در مورد انفساخ نيز عرض كرديم : چند تصور وجود دارد : مشهور قائل شدهاند كه بقاء بر ارتداد تا پايان عده ، كاشف از انفساخ زوجيت از زمانى است كه ارتداد صورت گرفته است . اما مرحوم شهيد در غاية المراد تصور ناقليت را مطرح فرموده و بقاء بر ارتداد تا انقضاى عده را سبب انفساخ زوجيت از زمان انقضاى عده دانسته است .
2 - نظر صاحب شرايع در مورد حكم مهر المثل بنابر مبناى مشهور :
اينك بنابر مبناى مشهور بحث در اين است كه اگر مردى مرتد شده و حكم حرمت مباشرت در ايام عده را نمىدانست ، يا نسبت به موضوع مسأله جاهل بود ( مثل اينكه ارتداد ناشى از جريان يك كلام كفرآميز بر زبان خود را فراموش كرده ، يا همسرش مرتد گشته و او از ارتداد وى بىخبر است ) و در خلال زمان عده ، با همسرش مباشرت نمود - و فرض مسأله هم اين است كه مرتد يا مرتده در واقع تا پايان عده بر ارتداد خويش باقى مىماند - در اين صورت ، علاوه بر لزوم پرداخت مهر المسمى به جهت نكاح سابق آيا براى مباشرت در ايام عده نيز كه جهلًا و شبهةً انجام گرفته ، پرداخت مهر المثل نيز لازم است يا نه ؟
مرحوم شيخ و عمده فقها پرداخت مهر المثل را نيز لازم شمردهاند ، ليكن