2 ) خبر منصور صيقل :
متن روايت : احمد بن محمد بن عيسى ، عن ابى عبد الله البرقى ، عن ابن سنان ، عن منصور الصيقل ، عن ابى عبد الله عليه السلام قال : لا بأس بالرجل ان يتمتع بالمجوسية « 1 » .
مراد از أبو عبد الله البرقى همان محمد بن خالد برقى است . ابن سنان نيز ظاهراً عبد الله بن سنان است نه محمد بن سنان ، زيرا محمد بن سنان ، شيخ بلاواسطه احمد بن محمد بن عيسى است و در اينجا أبو عبد الله البرقى واسطه آن دو است ، بنابراين ، ابن سنان بايد عبد الله بن سنان باشد كه در اعتبار وى حرفى نيست . اما منصور صيقل توثيق نگرديده ، گرچه تضعيف نيز نشده ، ليكن به واسطه عدم برخوردارى از اكثار روايت و فقدان ساير امارات ، اثبات وثاقت او مشكل است و روايت به واسطه وجود او از اعتبار لازم برخوردار نمىباشد .
3 ) مرسله حماد بن عيسى :
متن روايت : احمد بن محمد بن عيسى ، عن البرقى ، عن الفضيل بن عبد ربه ، عن حماد بن عيسى ، عن بعض اصحابنا ، عن ابى عبد الله عليه السلام ، مثله « 2 » .
متن اين روايت عيناً مانند خبر منصور صيقل است ، اما سند آن بنابر مبناى مشهور داراى يك اشكال و از نظر ما داراى دو اشكال مىباشد : يكى از اين اشكالها مربوط به فضل ( يا فضيل ) بن عبد ربه است . در نسخههاى تهذيب ، مختلف نقل شده ولى در استبصار « فضل » آمده كه ظاهراً اصحّ دو نقل است . وى توثيق نشده و در روايات نيز چندان نامى از او نيست . اشكال ديگر مربوط به مروى عنه حماد بن عيسى است . از نظر كسانى كه مراسيل اصحاب اجماع - و از آن جمله حماد بن عيسى - را مىپذيرند ، نقل از « بعض اصحابنا » خللى به سند وارد نمىكند ليكن اين مبنا از نظر ما مخدوش است و اين اشكال نيز علاوه بر اشكال فضل ، سند را فاقد
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 21 ، ص 38 ، باب 13 از ابواب المتعة ، ح 5 .
( 2 ) - همان ، ذيل حديث 5 .