روايت دال بر جواز نكاح بُله از كتابيات
روايتى كه دلالت بر جواز نكاح بُله از كتابيات مىكند روايتى است كه در سندش معلى بن محمد است و ما در او اشكال نمىكنيم .
عن زرارة بن اعين قال : سألت أبا جعفر عليه السلام عن نكاح اليهودية و النصرانية فقال : لا يصلح للمسلم ان ينكح يهودية و لا نصرانية و انما يحلّ له منهن نكاح البُله « 1 » .
اين روايات رواياتى است كه عناوين ثلاثه را تجويز كرده است . و گفتيم كه قائلين به تحريم روايات مجوزه را حمل بر تقيه كردهاند .
استدلال صاحب جواهر به برخى از روايات بر جواز به نحو اطلاق و نقد آن
صاحب جواهر حتى به رواياتى استدلال مىكند كه بالمفهوم دلالت بر جواز مىكند كلّ اين روايات ده ، دوازده روايت است كه برخى از آنها گويد : جمعاً نكاح ممنوع است و نمىتواند كافره را على مسلمة بگيرد .
صاحب جواهر به اين روايات معتبر كه صحاح و غير صحاح است استدلال مىكند بر اينكه معلوم مىشود كه نكاح با كتابيات ذاتاً جايز است ، لكن جمعاً اشكال دارد « 2 » . اين روايات را بعداً مىخوانيم . اكثر اين روايات قابل استدلال نيست . زيرا عقد سلبى اين روايات كه گويد ازدواج جمعاً جايز نيست اطلاق دارد اما عقد ايجابى و مفهوم قضيه اطلاق ندارد ، چون اين روايات در مقام بيان از اين جهت نيست . از اين رو شايد در فرض عدم جمع ، شرايطى باشد مثلًا شرطش متعه باشد يا فرض اضطرار باشد يا تفصيلى در مسأله باشد .
هامش
( 1 ) - جامع الاحاديث الشيعة 25 / 659 ، باب 1 من ابواب مناكحة الكفار و . . . ، ح 21 ، رقم 38204 ؛ وسائل الشيعة 20 / 539 - 538 باب 3 من ابواب ما يحرم بالكفر و نحوه ، ح 1 ، رقم 26285 .
( 2 ) جواهر الكلام 30 / 39 - 36 .