وسيله 15 رضعه است كه اشهر بين اصحاب حتى بين المتقدمين نيز مىباشد .
مرحوم خوئى مىگويد : مشهور قدما و محققين از فقهاى متأخر به ده رضعه قايل شدهاند « 1 » .
ولى در مراجعه مشخص مىشود كه ميان قدما ، مرحوم شيخ طوسى كه بر قبلىهاى خود و تا حدودى بر فقهاء بعدى خود مقدم است در 6 كتاب ، 15 رضعه را انتخاب نموده است . همچنين محقق حلى كه بزرگ فقهاى درجه اول است در دو كتاب خود به 15 رضعه قايل شده است . محقق كركى نيز كه در رأس فقهاء درجه دوم است به 15 رضعه قايل شده است .
بلى مخالف در ميان فقهاء درجه اول ، تنها شهيد اول است كه قايل به ده رضعه شده است . در هر حال قول اشهر همان 15 رضعه است .
موافقت با احتياط
بعضى احتياط را قول به ده رضعه دانستهاند و به همين خاطر اين قول را ترجيح دادهاند :
مىگوييم : شهيد ثانى و ديگران در ردّ اين كلام گفتهاند در هر كدام از دو قول از جوانب مختلف احتياط وجود دارد . مثلًا در ازدواج با خواهر رضاعى كه با او ده رضعه شير خورده است ، احتياط عدم ازدواج است ( نشر حرمت ) ؛ ولى در بحث جواز نظر به چنين خواهرى ، احتياط عدم جواز و رعايت قول 15 رضعه است .
( عدم نشر حرمت )
همچنين اگر عقدى صورت گرفت بعد از آن احتياط در عدم تمتعات و بطلان عقد است ( نشر حرمت ) ؛ ولى اعطاى مهريه مطابق با احتياط است . ( عدم نشر حرمت )
هامش
( 1 ) - احكام الرضاع ، ص 120 .