7 / 2 / 1381 شنبه درس شمارهء ( 425 ) كتاب النكاح / سال چهارم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
در اين جلسه در ادامه بحث از ادله استقلال باكره در تزويج ، به نقل و بررسى روايات جعفريات - سعدان بن مسلم - محمد بن هاشم - ابان بن تغلب - ميسر - ابى سعيد قمّاط - سماعة بن مهران ( يا عمار بن مروان ) - اسحاق بن عمّار پرداخته ، خواهيم گفت كه اين روايات برخى از جهت سند و برخى از جهت دلالت به خاطر ناظر بودن به جهات ديگر ، و برخى از هر دو جهت ناتمام است و هيچ يك نيز بر فرض تماميت دلالت و سند ، براى اثبات استقلال انحصارى باكره در تزويج شايسته نيستند .
* * *
الف ) ادامه بررسى روايات استقلال بكر :
بحث در رواياتى بود كه ممكن است براى استقلال بكر مورد استناد قرار گيرد ، در اين جلسه روايات ديگر را نقل و بررسى مىكنيم .
1 ) روايت جعفريات :
باسناده عن على عليه السلام انّه قال لرجل تزوج امرأة به غير ولى و لكن تزوّجها شاهدين ، فقال على عليه السلام : النكاح جائز صحيح ، انّما جعل الولى ليثبت الصداق « 1 »
ممكن است اطلاق اين روايت را با توجه به ترك استفصال از بكر و ثيب بودن آن زن ، اثبات كرده در مسأله استقلال باكره بدان استناد جست .
هامش
( 1 ) جامع الأحاديث 25 : 186 / 36819 ، باب 48 از ابواب التزويج ، ح 3 .