2 / 2 / 1381 دوشنبه درس شمارهء ( 422 ) كتاب النكاح / سال چهارم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسه قبل ، رواياتى كه از آن بر استقلال انحصارى باكره در تزويج خود استدلال شده يا ممكن است استدلال شود نقل شد ، در اين جلسه به بررسى روايت اول موسوم به روايت فضلاء مىپردازيم . نخست به طرح دو اشكال در سند روايت پرداخته ، اشاره مىكنيم كه با توجه به اشكال - اتكاء بر اجازه در نقل روايات نمىتوان صحت روايت را به استناد نقل صدوق در فقيه اثبات كنيم ، البته اين نكته را مىپذيريم كه طريق مشيخه فقيه به يك راوى تمام روايات آن راوى را در بر مىگيرد هر چند نام راوى به همراه راويان ديگر ذكر شده باشد .
در ادامه به به بررسى دلالت روايت پرداخته ، اشكال اضطراب متن در روايت را بىوجه و ناشى از عدم توجه به اين نكته كه عطف مذكور در روايت از قبيل عطف خاص به عام است نه عطف عام به خاص ، دانسته ، در ادامه ، اشكال مصادره به مطلوب بودن استدلال به روايت در مسأله استقلال انحصارى باكره را طرح و پاسخهايى دال اين اشكال آورده ، در ضمن به تفسير روايت فوق و احتمالاتى در اين زمينه مىپردازيم كه مشكل ضرورت به شرط محمول بودن را در آن بر طرف سازد .
* * *
الف ) بررسى سند روايت فضلاء :
1 ) توضيح كلى درباره سند روايت :
نخستين روايتى كه در جلسه پيشين به عنوان دليل براى اثبات استقلال باكره رشيده در امر ازدواج خود نقل كرديم روايت فضلاء بود « 1 » ، اين روايت با سندى كه
هامش
( 1 ) ( توضيح بيشتر ) روايت فضلاء به روايتى گفته مىشود كه گروهى از فقهاء اصحاب ائمه آن را نقل كرده باشند ،