7 . محمد بن الحسن الطوسى باسناده عن محمد بن على بن محبوب عن العباس عن صفوان عن منصور بن حازم عن أبي عبد الله عليه السلام قال : تستأمر البكر و غيرها و لا تنكح الا بامرها . « 1 »
مدلول مستثنى اين است كه ازدواج فقط به امر زن ( باكره و غيره باكره ) صورت مىگيرد و اطلاق آن اقتضا مىكند كه در نكاح بكر ، اذن ولى شرط نمىباشد .
8 . محمد بن يعقوب الكلينى عن حميد بن زياد عن الحسن بن محمد عن جعفر بن سماعة عن ابان عن الفضل ابن عبد الملك عن ابى عبد الله عليه السلام قال : ان الجدّ اذا زوّج ابنة ابنه و كان ابوها حيّاً و كان الجد مريضاً جاز قلنا : فان هوى ابو الجارية هوىً و هوى الجدّ هوى و هما سواء فى العدل و الرضا قال : احبّ الىّ ان ترضى بقول الجدّ « 2 »
استدلال به قسمت دوم اين روايت مىشود كه راوى سؤال مىكند اگر پدر براى دخترش موردى را در نظر بگيرد و جدّ مورد ديگرى را و هر دو ( اب و جد ) از نظر عدالت و مورد پسند بودن نزد مردم و خداوند مساوى باشند تكليف چيست ؟ و حضرت مىفرمايند . بيشتر دوست دارم به انتخاب جد رضايت دهد . معلوم مىشود ميزان در ازدواج دختر ، رضايت خود اوست هر چند بهتر است رعايت ادب كرده و انتخاب جد را ترجيح دهد . لكن كسى كه همه كاره است و نقش اصلى را دارد خود دختر است .
9 . دعائم الاسلام : عن رسول الله صلى الله عليه و آله انه نهى ان تنكح المرأة حتى تستأمر « 3 » .
10 . دعائم الاسلام : عن على عليه السلام انه قال : لا ينكح احدكم ابنته حتى يستأمرها فى نفسها فهى اعلم بنفسها فان سكتت او بكت او ضحكت فقد اذنت و ان ابت لم يزوجها . « 4 »
در اين دو روايت نيز نظر دختر را ميزان دانسته و همه كاره را او مىداند .
هامش
( 1 ) وسائل ابواب عقد النكاح و اولياء العقد باب 3 ، ح 10 .
( 2 ) وسائل ابواب عقد النكاح و اولياء العقد باب 11 ، ح 4 .
( 3 ) مستدرك الرسائل ابواب عقد النكاح ، باب 8 ، ج 1 .
( 4 ) مستدرك الوسائل ابواب عقد النكاح باب 4 ، ح 1 .