2 ) توضيح تفصيل مذكور توسط استاد - مد ظله - و مختار ايشان
هرگاه كسى در مقام انشاء بدون ذكر قيدى « قبلت » بگويد ، متفاهم عرفى اين است كه او پذيرش خود را نسبت به كارى كه انجام گرفته اعلام مىكند ، لذا بايد در اين فرض قبول او پس از ايجاب طرف مقابل واقع شود . و اگر در « قبلت » قبول خود را اعتبار نكاحى كه طرف مقابل مىخواهد بعداً انشاء كند مبتنى كند و به اين مطلب هم در كلام خود تصريح كند و يا اگر صريحاً به زبان نمىآورد ، قرائن حاليه و مقاميه دلالت بر وجود آن قيد بكند ، باز صحت آن بعيد نيست . شبيه آن كه ، اگر كسى بگويد من « يقين دارم زيد عادل است » ، كه اقتضاى اطلاق آن عدالت بالفعل زيد بوده و استعمال اين قضيه در موردى كه زيد قبلًا عادل بوده يا بعداً عادل مىشود ، صحيح نيست ولى اگر همين قضيه را با ذكر قيد در اين دو مورد اخير استعمال كند و بگويد « من يقين دارم كه زيد سال گذشته عادل بود يا سال آينده مجتهد مىشود » ، اشكالى ندارد . پس به نظر مىرسد كه تفصيل صاحب مدارك صحيح و تقديم « قبلت » مقيّداً به اين كه مربوط به التزام و اعتبارى است كه بعداً انجام مىگيرد بلا مانع است و الله العالم .
« * و السلام * »