7 / 3 / 1380 شنبه درس شمارهء ( 329 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در اين جلسه به حكم مسألهء ازدواج با خواهر متمتع بها در ايام عدهاش مىپردازيم . ابتدا ضمن تذكر اينكه اصحاب از روايت يونس دال بر عدم جواز ، اعراض نكردهاند به تصحيح سند آن پرداخته ، سپس با تمسك به عموم تعليل در روايت أبو الصباح و حلبى و أبو بصير ، وجود مطلقات دالّ بر جواز را تمام دانسته ، آنگاه به دليل قوت مطلقات در اطلاق و حمل روايت يونس توسط مشهور به كراهت ، و حمل به تقيه توسط مجلسى اول ، در مجموع اخذ به مطلقات را اقوى دانسته قائل به جواز ازدواج و احتياط استحبابى در ترك آن مىشويم . سپس همين حكم را در جايى كه مرد مدت باقىماندهء متمتع بها را ببخشد نيز جارى مىدانيم و بالاخره به مسألهء 49 پرداخته ، ابتدا جواز نكاح با خواهر مزنى بها را در ايام استبراء اثبات مىكنيم سپس به جواز نكاح با خواهر موطوءة شبهةً در ايام عده خواهيم پرداخت و با ذكر اينكه در مورد وطى به شبههء طرفينى نيز روايت زراره و بلكه دليل الغاء خصوصيت مستفاد از روايت بريد عجلى وجود دارد ، بررسى دلالت آنها را به جلسهء آينده موكول خواهيم كرد .
* * *
الف ) بررسى مسأله 48 : [ لو كان عنده احدى الاختين به عقد الانقطاع و انقضت المدة ]
1 ) متن عروه :
. . . نعم لو كان عنده احدى الاختين به عقد الانقطاع و انقضت المدة لا يجوز له على الاحوط