نمايد . كأَنّ رجوع در بذل يك نحوه معاوضهاى است كه زن در بذل خود رجوع مىنمايد و مرد نيز در عقد رجوع مىكند . بنابراين مطلب ، اگر زن پس از ازدواج زوج با خواهر او بخواهد رجوع در بذل نمايد ، چون در اين صورت مرد نمىتواند رجوع به عقد نمايد چرا كه مشكله جمع بين اختين لازم مىآيد . پس نتيجه اين مىشود كه پس از تزويج ، زن حق رجوع در بذل را ندارد .
ان قلت : مرد مىتواند با طلاق دادن خواهر اين زن ، به او رجوع كند پس بايد رجوع زن در بذل جايز باشد .
قلت : ظاهر ادله اين است كه مرد بىواسطه بتواند به اين زن رجوع كند نه با واسطه طلاق دادن خواهر او .
4 ) آيا ازدواج با خواهر ، همسر انقطاعى پس از انقضاء مدت تزويج او و در زمانى كه در عدّه است جايز است ؟ :
مطلب مهم در اين مسأله اين فرع است كه آيا مىتوان با خواهر زوجهء انقطاعى مادامىكه او در عدّه است ازدواج نمود يا اينكه چنين تزويجى اشكال دارد ؟ طبق قواعد اولى اين ازدواج بايد بدون اشكال باشد چرا كه همسر انقطاعى پس از انقضاء مدت ، بائن محسوب مىشود و بر اساس مطلبى كه قبلًا گفته شد در مواردى كه فراق به نحو بائن است و زوج حق رجوع ندارد و لو اينكه زن در عدّه باشد ازدواج با خواهر او اشكالى ندارد . و لكن مرحوم سيد مىفرمايند چونكه در اين مورد نصّ صحيح خاصى « 1 » وجود دارد ، لذا ايشان احتياط كرده و مىفرمايند تزويج با خواهر او قبل از اتمام عدّه ، جايز نيست در مقابل عدّهاى نيز قائل به جواز شدهاند .
هامش
( 1 ) روايت صحيح در اين مورد مكاتبهاى است كه يونس [ بن عبد الرحمن ] نقل مىكند :
عن يونس قال قرأت كتاب رجل الى ابى الحسن « عليه السلام » : الرجل يتزوج المرأة متعة الى اجل مسمّى فينقضى الاجل بينهما ، هل يحل له ان ينكح اختها من قبل ان تنقضى عدّتها ؟ فكتب : لا يحل له ان يتزوجها حتى تنقضى عدّتها ( وسائل ابواب ما يحرم بالمصاهرة باب 27 / 1 )