كه به معناى « عقد نكاح » به كار رفته است :
1 -
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها »
« 1 »
مراد از نكاح بدون دخول همان عقد مىباشد .
2 -
« وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ »
« 2 » پر واضح است كه مراد عدم قدرت مالى بر ازدواج است نه بر وطى .
3 -
« فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ »
. « 3 » مراد استيذان از مالك براى ازدواج است نه وطى .
4 -
« وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ »
« 4 » به قرينهء
« أَزْواجَهُنَّ »
و چون نسبت نكاح به زنها داده شده ، بايد مراد ، عقد باشد زيرا زن واطى نيست .
5 -
« فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا . »
« 5 » اين آيه هم مانند قبل است . سابقاً متذكر شديم كه قرطبى در تفسير خود ، بدون توجه به اينكه فاعل
« تَنْكِحَ »
زن است و به او تنها ازدواج را مىتوان نسبت داد نه وطى را ، مرتكب اشتباه روشنى شده ، و براى اشتراط دخول در ازدواج محلل به همين آيه استدلال كرده است در حالى كه به آيهء شريفه نمىتوان استدلال كرد و بايد اشتراط دخول را از روايات استفاده نمود .
6 -
« قالَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُنْكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَيَّ هاتَيْنِ »
« 6 » مراد شعيب - عليه السلام - اين است كه يكى از دو دخترانش را به همسرى موسى - عليه السلام - بدهد نه اينكه وى را واطى يكى از آنها قرار دهد .
هامش
( 1 ) سورهء الاحزاب آيهء 49
( 2 ) سورهء النساء آيهء 25
( 3 ) سورهء النساء آيهء 25
( 4 ) سورهء البقرة آيهء 232
( 5 ) سورة البقرة آيهء 230
( 6 ) سورة القصص آية 27