19 / 10 / 1379 دوشنبه درس شمارهء ( 266 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
* * * در اين جلسه ، مسألهء حرمت ازدواج با زن پدر و زن فرزند مورد بررسى قرار مىگيرد .
ابتدا ، اشكالى را كه مرحوم آقاى حكيم به استدلال به آيهء
« وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ »
نمودهاند ، مطرح و از آن پاسخ داده و سپس جواب مرحوم آقاى خويى را ذكر و آن را ناتمام مىدانيم . سپس اشكال طبرى به آيه شريفه را بيان و با پاسخ دادن به آن ، تماميت استدلال به آيه براى حرمت ازدواج با زن پدر را صرف نظر از اجماع و روايات ، اثبات خواهيم كرد .
متن عروه ، مسأله 1 :
« تحرم زوجة كل من الاب و الابن على الآخر فصاعداً فى الاول و نازلًا فى الثانى نسباً او رضاعاً دواماً او متعةً به مجرد العقد و ان لم يكن دخل و لا فرق فى الزوجين و الاب و الابن بين الحر و المملوك .
حرمت ازدواج با زوجهء پدر و زوجهء فرزند از مسلمات بين اماميه و تمام فرق مسلمين است ، بعضى از روايات معتبر هم بر آن دلالت دارد . علاوه بر اينها ، براى حرمت زوجهء پدر به آيهء
« وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ مَقْتاً وَ ساءَ سَبِيلًا »
« 1 » و براى حرمت زوجهء فرزند به آيهء
« . . . وَ حَلائِلُ أَبْنائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلابِكُمْ »
« 2 » نيز تمسك شده است .
الف ) : توضيحى دربارهء « مِنَ النِّساءِ »
در آيهء
« وَ لا تَنْكِحُوا . . . »
قيد
« مِنَ النِّساءِ »
احترازى نيست ، زيرا معنا ندارد اين قيد به منظور اخراج مردى
هامش
( 1 ) سورهء النساء آية 21
( 2 ) سورهء النساء آية 22