بيان مرحوم آقاى خويى ( ره ) در حل تعارض دو صحيحهء حمران و بريد و صحيحهء حلبى
ايشان ابتداءً همين دو وجه را كه در كلام صاحب جواهر براى ترجيح صحيحهء حمران بر صحيحهء حلبى بيان شده ، ذكر مىكنند و مىفرمايند : در ما نحن فيه ، بايد صحيحهء حلبى را كنار بگذاريم ، يا بخاطر اينكه ، ثبوت نفقه در زوجهء كبيرهء مفضاة خلاف اجماع است يا به جهت اينكه ، صحيحهء حمران و بريد با صحيحهء حلبى متعارض است و ظهور صحيحهء حمران در نفى وجوب نفقه اقوى است . بعد اضافه مىكنند :
اگر اين دو دسته روايات را متكافى هم بدانيم ، روايات تساقط مىكنند و مقتضاى اصل اولى برائت از وجوب نفقه است .
بيان مرحوم آقاى حكيم در معناى صحيحهء حمران
ايشان مىفرمايند : معناى « ان كان دخل بها و لها تسع سنين فلا شىء عليه » خصوص ديه است يعنى « لا شىء من الدية عليه » و اصلًا ناظر به نفى نفقه نيست ، زيرا ثبوت نفقه مقتضاى زوجيت است و معنى ندارد بگوييم نفقه زوجه تا زمانى كه افضاء نشده واجب است و تا افضاء شد لا شىء عليه و ديگر نفقهء او واجب نيست .
پس روايت حمران مىفرمايد : « زوجهء مفضاة ان كان لها تسع سنين فلا شيء عليه من الدية و ان كانت لم تبلغ تسع سنين فعلى الامام ان يغرمه ديتها » ، المتعين تقييد صحيحة حمران و بريد بالدية لِثبوت النفقه فى الكبيرة ما دامت فى حباله .
نقد كلام آقاى حكيم ( ره )
روشن است كه معناى « شىء » در « لا شىء عليه » هر چه باشد يعنى به جهت افضاء چيزى بر او نيست و نمىخواهد بگويد هيچ واجبى از واجبات بر عهدهء زوج نيست ، نه واجبات شخصى مانند نماز و روزه و نه حق الناس مانند مهر زوجه يا انفاق اولاد و ابوين و . . . بلكه معناى « لا شىء عليه » اين است كه اگر زوجهء صغيره را