1 ) اقوال فقها در جواز عزل در متعه
اتفاق و اجماع فقها بر اين است كه عزل در متعه جائز است چرا كه مشهور فقها كه عزل در دائم را جائز شمردهاند ، بالاولوية در متعه آن را جائز مىشمرند و فقهائى كه آن را در دائم حرام دانستند در مسأله متعه آن را جائز مىدانند مثلًا شيخ طوسى در مبسوط مىفرمايند : احكام متعه را در نهاية ذكر كردهايم و در نهايه تصريح به جواز عزل در متعه را مىفرمايد . در خلاف چون در اين مسأله با عامّه مخالفتى نداشته مسأله را مطرح نكرده است .
شيخ مفيد تعبيراتى دارد كه از آن جواز استفاده مىشود « 1 » .
به محقق كركى نسبت داده شده است كه در باب متعه قول واحدى در جواز است « 2 » .
ولى با مراجعهء به كتاب ايشان مىبينيم عبارت صريحى در اين مسأله وجود ندارد چرا كه ايشان مىفرمايند اگر ما در دائم قائل به تحريم شويم در متعه قائل به جواز هستيم و نظر خودشان را مىفرمايند ولى نسبت به نظر ديگران اشارهاى ندارند .
در كتب بسيارى از فقها ادعاى اتفاق به جواز عزل در متعه گرديده است كه به تعابير پارهاى از آنها ذيلًا اشاره مىگردد :
الف : « در دائم خلاف است « 3 » » : تنقيح فاضل مقداد و ايضاح فخر المحققين
ب : « لا نزاع » : روضة المتقين
ج : « بلا خلاف » : مفاتيح فيض - كفايه سبزوارى - حدائق
د : « اتفاق - موضع وفاق » : شرح لمعه - نهاية المرام - كشف اللثام
ه : « اجماع » : رياض و جواهر الكلام
هامش
( 1 ) گذشته از آنكه نسبت حرمت عزل از حرّه دائمه به مفيد تمام نيست چنانچه در حواشى همين جلسه گذشت .
( 2 ) در جواهر و به تبع آن مستمسك اين نسبت وجود دارد .
( 3 ) از آن استفاده مىشود كه در متعه لا خلاف است .