4 ) روايت محمد بن مسلم عن ابى جعفر عليه السلام
« شيخ طوسى ( به اسناد خود ) عن البرقى عن القاسم بن محمد عن العلاء بن رزين عن محمّد بن مسلم قال قلت لأبي جعفر عليه السلام : الرجل تكون تحته الحرّة ، أ يعزل عنها قال ذاك اليه ان شاء عزل و ان شاء لم يعزل « 1 » » .
در سند روايت مراد از القاسم ، بن محمد جوهرى است كه هر چند واقفى است ولى به عقيدهء ما ثقه است پس رواية موثقه است .
5 ) روايت ابى بصير
« سعيد بن عبد الله فى بصائر الدرجات : عن محمد بن الحسين بن أبى الخطّاب و الحسن بن موسى الخشّاب و محمد بن عيسى بن عبيد عن على بن اسباط عن يونس بن عبد الرحمن عن اسحاق بن عمّار عن أبى بصير عن أبى عبد الله عليه السلام قال قلت له : ما تقول فى العزل ، فقال : كان على عليه السلام لا يعزل و امّا انا فأعزل ، فقلت : هذا خلاف ! فقال ما ضرّ داود ان خالفه سليمان و الله يقول :
فَفَهَّمْناها سُلَيْمانَ
« 2 » » .
بنابراين روايت سيره عملى حضرت امير و حضرت صادق عليه السلام در مسأله عزل متفاوت بوده ولى اين اختلاف مسألهاى نيست و هر دو در جاى خود صحيح بوده ، و چه بسا عزل امام صادق عليه السلام به اين جهت بوده كه مشكله اولاد ناخلف مطرح بوده و امام عليه السلام به جهت علومى كه بر آن واقف بوده از اين مشكله آگاه و با عزل در صدد جلوگيرى از آن بوده يا در موارد استثناء از كراهت عزل بوده است ، بهر حال منشأ اختلاف عمل اين دو امام بزرگوار عليهما السلام اختلاف شرائط بوده همچون اختلاف دو نبى بزرگ يعنى داود و سليمان كه در آيه قرآن بدان اشاره شده است . همان تفهيم كه در آيه قرآن به حضرت سليمان نسبت داده شده درباره ائمه عليهم السلام هم بوده است . « * و السلام * »
هامش
( 1 ) وسائل 20 : 150 / 25276 ، باب 75 از ابواب مقدمات النكاح ، ح 5 .
( 2 ) وسائل 20 : 150 / 25277 ، باب سابق ، ح 6 .