تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 1276

مساهمون:

ص١٢٧٦

5 / 8 / 1378 چهارشنبه درس شمارهء ( 141 ) كتاب النكاح / سال دوم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

خلاصهء درس قبل و اين جلسه :

بحث در احكام مترتبه بر وطى در دبر بود ، يكى از بحثها در اينجا ، اين است كه آيا در باب صوم ، دخول به مقدار ختنه‌گاه در قبل - و به تبع آن در دبر - سبب بطلان صوم مىگردد يا مطلق دخول روزه را باطل مىكند ، در اينجا ضمن اشاره به اقوال فقهاء خواهيم گفت كه مقتضاى اطلاقات ، بطلان صوم به مطلق جماع و دخول است ، مرحوم آقاى خوئى با تقريبى از روايت ابو سعيد قمّاط استفاده كرده‌اند كه جماع خود موضوع ابطال نيست ، بلكه تنها ملاك جنابت است كه چون دخول كمتر از ختنه‌گاه جنابت نمىآورد ، روزه را هم باطل نمىكند ، ما در اين جلسه بررسى تقريب ايشان را آغاز مىكنيم . * * *

الف ) مفطريّت جماع و حدّ آن در ابطال صوم :

يكى از مواردى كه مرحوم صاحب عروة به عنوان احكام مترتب بر وطى در قبل - و به تبع ان در وطى در دبر - ذكر فرموده بطلان صوم است . و لازم است اين مطلب روشن شود كه معيار مفطريت جماع چه چيزى است تا نوبت به اين مطلب برسد كه آيا اين ملاك شامل وطى در دبر نيز خواهد شد يا خير ؟

1 ) سابقه و چگونگى طرح مسأله در كلمات فقهاء

اولين كسى كه « غيبوبة الحشفة » را ميزان مفطريت جماع ذكر كرده است محقق در شرايع و معتبر است و هر چند كه اين معيار در روايات و كلمات فقهاء در باب