2 ) قول دوم : حرمت بين السرة و الركبة
طبق اين قول استمتاع بين السرة و الركبة حائض ممنوع و محرم است . سيد مرتضى ره اين نظر را دارد و محقق اردبيلى در مجمع الفائدة و البرهان بدان تمايل پيدا كرده است « 1 » .
3 ) قول سوم : حرمت قبل و دبر
قول سوم مواضع محرم در زن حائض را فقط مخرجين ( قبل و دبر ) مىداند و مجامعت در اين دو را حرام مىداند كه ظواهر كلمات بسيارى از فقهاء اقتضاى اين قول را دارد .
4 ) قول چهارم : اختصاص حرمت به قُبل
اين قول را به مشهور نسبت دادهاند كه فقط موضع الدم ( قبل ) را حرام مىدانند .
در ميان عامه نيز غير از قول اول ، سه قول ديگر مطرح بوده و قائل دارد .
ب ) بررسى اقوال :
بررسى اين اقوال بايد هم از جهت آيات و هم روايات صورت گيرد :
1 ) توجيه قول اول
استدلالى كه براى قول عبيده سلمانى و سيد أبو المكارم در بلابل القلاقل مىتوان طرح نمود ، اين است كه چون روايات اين بحث متعارضند و شش قسم روايت داريم كه مضامين آنها مختلف است پس نمىتوان به روايات استدلال كرد مگر با تمسك به اخبار علاجيه و مرجّحاتى كه عند التعارض در اين اخبار تعيين شده است . يكى از مرجحات ، مخالفت ( يا موافقت ) با كتاب است و مرجح ديگر
هامش
است و اين يكى سيد حسنى است . ابن زهره اهل حلب است و اين ايرانى است . بعلاوه شغل آنها نيز متفاوت است ، ابن زهره فقيه است و اين متكلم و واعظ بوده و لقب واعظ هم دارد و دست آخر اينكه سيد أبو المكارم صاحب بلابل تقريباً يك قرن بعد از ابن زهره ( 585 ) است گرچه تاريخ دقيق وفات او معلوم نيست .
( 1 ) البته محقق اردبيلى در كتاب آيات الاحكام خود به نام « زبدة البيان » بر خلاف مجمع الفائده نظر داده و مخالف سيد مرتضى است .