فتوى دادهاند و از شرح شرايع صيمرى نقل مىكند كه « اكثر » قائل به جواز هستند .
جزائرى در قلائد الدرر « 1 » مىگويد : « كثير من الاصحاب » قائل به جواز شدهاند و در تفسير « ما ظهر » مىگويد : « انها الوجه و الكفان و ما عليها منها و هو ظاهر اختيار « اكثر الاصحاب » .
قول صيمرى و تعبير دوم جزائرى كه « اكثر » يا « اكثر الاصحاب » قائل به جواز هستند ، نسبت به قدما صحيح نيست ولى مىتوان گفت كثيرى از قدماء اصحاب قائل به استثناء وجه و كفين هستند كه ابتداء تعبير جزائرى در قلائد الدرر است .
2 ) دستهبندى اقوال
نظر اول : جواز نظر به وجه و كفين مطلقاً ( نظر اول و غير آن )
- / 1 - شيخ طوسى ره در كتاب التهذيب 1 / 442 و استبصار 1 / 202 و مبسوط صريحاً و در كتاب خلاف ، ظاهراً فتوى به جواز داده است . 2 - قطب الدين كيدرى در اصباح نيز جايز دانسته است . 3 - كلينى در كافى و فيض در وافى و شيخ حرّ در وسائل قائل به جواز نظر هستند زيرا بابى با عنوان « ما يحل النظر اليه من المرأة » را منعقد كردهاند و رواياتى كه از آن جواز نظر به وجه و كفين استفاده مىشود ، نقل مىكنند . عبارت مقنعه مفيد مجمل است و ممكن است قائل به جواز باشد . البته در بين متأخرين ممكن است اكثراً قائل به جواز نظر باشند .
نظر دوم : حرمت نظر به وجه و كفين مطلقاً
1 - شيخ طوسى در نهايه و مفيد در مقنعه احتمالًا و أبو الصلاح حلبى در كافى و ابن براج در مهذّب و ظاهر ابن ادريس در سرائر و قطب راوندى در فقه القرآن ، علامه در تذكره و ارشاد و فخر المحققين در ايضاح و فاضل مقداد در كنز العرفان و شهيد اول در حواشى نجّاريه « 2 » و فاضل هندى در كشف اللثام نظر به وجه و كفين را مطلقاً حرام دانستهاند . 2 - ابن زهره ، در غنية ، ابن حمزه در وسيله و محقق در مختصر و نافع
هامش
( 1 ) قلائد الدرر ج 3 ص 168
( 2 ) اين حواشى با تأليف شهيد اول است و يا شاگردش ابن النّجار