مرد چنين چيزى را براى زن جايز نداند ( يا اين كه خود مرد مجتهد است و اين امر را تجويز نمىكند ) ولى همين مقدار كه زن در نگاه كردن معذور است كافى است براى اين كه براى مرد هم كشف جايز باشد ، چون معاونة بر اثم « 1 » صدق نمىكند و ظاهراً مرحوم سيد نيز همين را اراده كرده ولى توضيح نداده است .
7 ) خلاصه بحث
به نظر مىرسد كه اگر نگاه كردن زن حرام بوده و زن در آن معذور نباشد پوشاندن مرد نيز لازم است .
ب - طرح بحث دربارهء وجه و كفين و قدمين
1 ) عنوان ابحاث لازم
در اينجا دو بحث اصلى بايد صورت گيرد :
بحث اول : آيا بر زن واجب است كه وجه و كفين ( و يا استثناءهاى ديگر همچون قدمين ) را از نامحرم بپوشاند يا نه ؟
بحث دوم : نگاه مرد به وجه و كفين ( و . . . ) زن جايز است يا خير ؟
اين دو بحث از هم جداست ، ممكن است كسى ستر را واجب نداند ، ولى نظر را حرام بداند كه بسيارى بر اين عقيدهاند ، و ممكن است ستر را واجب بداند ، ولى نظر را جايز بشمارد كه عقيدهء ما چنين است ، به عقيده ما هيچ يك از دو بحث با ديگرى تلازم واقعى ندارد و مىتوان با ادله بين آنها تفكيك قائل شد .
ما ابتدا مسأله ستر را عنوان مىكنيم ، در اين مسأله نيز چند بحث وجود دارد :
بحث اوّل : آيا دليل عامّى وجود دارد كه از آن ستر وجه و كفين هم استفاده گردد يا خير ؟
هامش
( 1 ) ( توضيح كلام استاد مد ظلّه - ) در آيهء تعاون بر اثم ، آنچه موضوع قرار گرفته است اثم و معصيت است كه ظاهراً حرمت فعلى منجّز است و حرمت واقعى كه به مرحله تنجز نرسيده داخل در مضمون اين آيه شريفه نيست و در مواردى كه زن در نگاه كردن معذور است حرمت نگاه كردن به عقيده مرد يا مرجع تقليد وى تنها يك حرمت واقعى است كه به مرحله تنجز نرسيده است پس دليلى از ناحيه قاعده حرمت اعانه و تعاون بر اثم ، بر حرمت آن وجود ندارد .