اقوال علماى عامه
- در تفسير طبرى آمده : « عن قتادة :
« ما ظَهَرَ »
الكحل و السواران و الخاتم » دو دستبندى كه به دست مىبندند ، از مصاديق
« ما ظَهَرَ »
در آيهء شريفه است و نگاه كردن به آنها و مواضع آنها تا كف دست ، جايز است .
در بعضى از تعابير دارد : «
( ما ظَهَرَ )
: المسكتان و الخاتم و الكحل ) ، مسكه همان سوار به معناى دستبند است .
- قتاده گفته : « بلغنى أن النبى ( ص ) قال : لا يحل للمرأة تؤمن بالله و اليوم الآخر أن تخرج يدها إلى هاهنا و قبض نصف ذراع »
هر ذراعى به حسب معمول ، دو وجب است ، اگر از سرانگشتان يك وجب گرفته شود ، به موضع دستبند مىرسد ، هر وجبى يك مقدار بيشتر از كف دست است ، تا موضع دستبند مصداق
« ما ظَهَرَ »
است .
- از عايشه هم نظير همين تعبير كه يك وجب استثناء شده ، نقل گرديده است .
عن عايشه القلب و الفتخة ، قلب عبارت است از دستبند ، فتخه هم انگشتر بدون نگين است .
اقوال علماى اماميه
در بين علماى اماميه ، ابو الفتوح رازى ،
« ما ظَهَرَ »
در اين آيه را با مستثنى در باب ستر صلاة يكى مىداند و مىگويد : وجه و يدين و قدمين در باب صلاة ، از وجوب ستر استثناست .
همان كه در نماز اجازه كشف دادهاند ، در اينجا هم
« ما ظَهَرَ »
است و حكم عورت را ندارد .
- كلينى هم در كافى « باب ما يحلّ النظر اليه من المرأة » را منعقد كرده و رواياتى كه غير از وجه و كفين ، قدمين را هم استثناء كرده ، نقل نموده است . اينكه بابى