پس ستر وجه و كفين در نزد زنان يهودى و نصرانى جايز است ولى زن مسلمان نمىتواند چارقد خود را در پيش آنها كنار گذارد .
ب - بررسى مسأله 29
1 ) متن مسأله
« يجوز لكل من الزوج و الزوجة النظر إلى جسد الآخر حتى العورة مع التلذذ و بدونه بل يجوز لكلّ منهما مسّ الآخر بكل عضو منه كل عضو من الآخر مع التلذّذ و بدونه »
2 ) توضيح مسأله و كلام مرحوم آقاى خوئى - قدس سرّه
زوج و زوجه در مسأله نظر محدوديتى ندارند زوج مىتواند به تمام بدن زوجه حتى عورة نگاه كند و همين طور بالعكس ، و هر يك از آنها مىتواند تمام اعضاى ديگرى را هم لمس كند ، تنها مخالفى از امامية كه با فحص بسيار ما يافتهايم و علماء نقل كردهاند « 1 » ابن حمزه در وسيله است كه مىگويد :
« اذا جامع حرم عليه اشياء . . . فالمحرّم قراءة العزائم و النظر الى فرج المرأة حالة الجماع « 2 » »
حال ببينيم كه دليل بر منع و دليل بر جواز كدام است . مرحوم آقاى خوئى - قدس سرّه - ادله جواز را ذكر كرده و نيز دليل منع را ذكر كرده و رد مىكند .
ايشان براى جواز به اطلاق آيه كريمه و روايات كثيره استدلال كردهاند ، مىفرمايند : آيه شريفه به زنها دستور غضّ بصر داده و از غض بصر ، ازدواج را استثناء كرده ، و اطلاق استثناء اقتضاء مىكند نگاه به تمام اعضاء در تمام احوال جايز باشد ، جواز نظر مرد به عورت زن هم از استثناء آيه شريفه
هامش
( 1 ) البته در مبسوط 4 : 161 ( ينابيع 38 : 138 ) مىگويد : « فامّا نظر الرجل الى زوجته الى كل موضوع منهما فمباح ما عدا الفرج فانّه مكروه ، و فى الناس من قال : انّه محرّم » ولى كلام اخير ظاهراً اشاره به عامه است .
( 2 ) وسيله : 314 ، ينابيع 18 : 309 .