حديث اخذ كرد و حكم به حرمت كرد . البته الغاء خصوصيت كرده و مىگوييم : حكم عدم جواز كشف شامل تمام زنان است ، چون خطاب اختصاص به زنهاى شوهردار ندارد ، و در ازدواج يهوديه و نصرانيه هم خصوصيتى وجود ندارد ، بنابراين تمام زنهاى كافره را شامل مىشود و لو اينكه شوهر نداشته باشند ، چون ممكن است براى برادر و يا ساير كفّار توصيف كنند ، همچنين از يهوديه و نصرانيه هم به مطلق كفّار ، تعدّى مىشود .
نتيجه آنكه روايت حفص هم مؤيد مطلبى است كه از آيه استفاده مىشود كه مراد از « نسائهن » مؤمنات است .
ج - در حكم جواز ابداء زينت براى زنهاى مسلمان ( نه براى زنهاى كافره )
1 - توضيح كلام شيخ - قدس سرّه - در تبيان
شيخ طوسى در تفسير تبيان ، دربارهء « نسائهنّ » تعبيرى دارد كه با تعبير بقيهء مفسرين فرق دارد ، ديگران گفتهاند مراد ، النسوة المؤمنات است ، نسائى كه به مؤمنه بودن توصيف شدهاند ، ولى تعبير شيخ « نساء المؤمنين لا المشركين » است كه نساء را اضافه به مؤمنين كرده است . دربارهء معناى اين جمله ، دو احتمال وجود دارد .
احتمال اوّل :
اضافه نساء به مؤمنين در كلام شيخ ، اضافهء جزء به كل باشد به اين معنى كه چون مؤمنين مفهوم عامى است و شامل مرد و زن مىشود ( البته در صورتى كه در مقابل مؤمنات به كار نرود ) و مراد از آن جنس است يعنى تمام افراد با ايمان ، لذا زنان هم جزئى از اين كل هستند ، مثل اينكه گفته شود زنهاى ايرانىها كه ايرانى بودن اعم از زن و مرد است . بر اساس اين احتمال مقصود شيخ ، با ديگران يكى خواهد بود ، و نساء المؤمنين يعنى « النساء المؤمنات » .
احتمال دوم : راوندى در فقه القرآن ، از عبارت شيخ اين طور فهميده است