آنطور كه اين مرد مىپندارد بگو توبه كنم و و گرنه بين من و او حكم كن ، پيامبر كتاب را از اوّل تا آخر ملاحظه فرمود و گفت : به خدا كه كتاب خوبى است و به ابو بكر داد او هم تصديق كرد و به عمر داد او هم تأييد كرد و پيامبر امر كرد كه ابو الحسن را بيرون كنند و حدّ افتراء بزنند او را مىبرند مىزنند ولى 6 شلاق كه مىخورد ابو بكر شفاعت مىكند و ابو حامد او را مى بخشد ، از خواب بيدار شده و قريب يك ماه در اثر درد شلاق رنجور بوده تا آنكه وفات مىكند در حالى كه آثار شلاق بر پشت او بود ، از آن پس كتاب احيا با تعظيم روبرو مىشود .
( مفتاح السعاده 2 / 209 ، مرآت الجنان يافعى 3 / 332 ، سبكى در طبقات 4 / 113 و . . . )
علّامه امينى : كتاب احياء كه يك سرى اباطيل در آن براى گمراهى مردم نوشته شده است و از قبيل : تجويز دزدى ، ريختن مال مسلمانان به دريا ، يا اينكه به نقل ابن جوزى ابو حامد نقل كرده كه ابو تراب نخشى به مرديدشى گفت : هرگاه ابو يزيد را يكبار ببينى بهتر است كه خدا را 70 بار ببينى يا نسبت دادن شنيدن آواز زنان خواننده به پيامبر ( احيا 2 / 276 ) و براى بدست آوردن كجى آن كافيست نظر او را در لعن بر شيطان و يزيد بدانى كه مىنويسد : بايد گفت نفرين بر اشخاص خطر دارد و مثلا از نفرين بر شيطان مىتوان بازايستاد و سكوت كرد و اين سكوت هيچ اشكالى ندارد و هرگاه بگويند : لعن بر يزيد قاتل يا فرماندهنده قتل حسين ( ع ) جايز است گوئيم : اصلا ثابت نشده و نمىتوان ثابت كرد كه او را به قتل رسانده يا فرمان داده ، تا چه رسد بر او لعنت كنند زيرا نمىتوان بدون تحقيق مسلمانى را به گناه كبيره متّهم كرد .
آرى او يزيد را با اين همه پليدى و فساد و خونريزى و كشتن خاندان پيامبر خوب مىشمرد آيا يك مسلمان مىتواند خاندان اموى را منزّه بداند ؟
886 - سجده بر رودخانه
سمعانى نقل مىكند از ابو بكر زاهد سمرقندى شنيدم كه مىگفت : شبى با امام لامشى حسين بن على ابن على حنفى متوفى 522 در باغش بودم به راه افتاد و من هم بدون اينكه بفهمد دنبالش