عبد الرّحمان بن ابى زناد از پدرش - برده آزادشده عايشه دختر عثمان - از اعراج از ابى هريره آورده كه پيامبر ( ص ) فرمود : هر پيامبرى در بهشت رفيقى دارد و رفيق من در بهشت عثمان است ( سنن ابن ماجه 1 / 53 ) علّامه امينى در پاسخ از جمله مىنويسد .
1 - در سند حديث ابن مروان و عثمان بن خالد هستند كه روايت جعل مىكردند و ترمذى اين روايت را از طريق طلحه آورده و گفته : سندش محكم نيست .
و عبد الرّحمان ابن زناد را نيز ابن معين ، ابن صالح ، ابن مدينى و نسائى و ابن سعد رواياتش را سست ، ضعيف ، پرتوپلا و غيرقابل استدلال مىدانند . ( تهذيب التهذيب 6 / 171 )
2 - بيان اين رفاقت تعجبانگيز است ، چه مناسبتى بين كارهاى عثمان - همانگونه كه گذشت - و پيامبر ( ص ) بوده است كه وى رفيق پيامبر شود ؟ چرا اين افتخار به عثمان داده شده مگر او چه امتيازى از اصحاب پيامبر كه در راه اسلام پيش قدم بودند داشته است خصوصا از حضرت على ( عليه السّلام ) كه در قران نفس پيامبر و در آيه تطهير به پاكى توصيف شده و برادر پيامبر ( ص ) خطاب شده و . . .
775 - عثمان دوست پيامبر در دنيا و آخرت
ابن عساكر در تاريخش ( 7 / 65 ) و حاكم در مستدرك ( 3 / 97 ) از طريق شيبان بن فروخ از طلحه بن زيد دمشقى از عبيده ابن حسان از عطاء كيخارانى از جابر بن عبد اللّه آورده كه ما جمعى از مهاجر چون ابو بكر ، عمر ، عثمان ، على ( ع ) ، طلحه ، زبير ، عبد الرّحمان بن عوف ، سعد بن ابى و قاص در خانه ابن حشفه بوديم پيامبر فرمود : هركدام از شما برخيزد و كنار همتايش بنشيند و خودش برخاست و عثمان را در آغوش گرفت و گفت : تو دوست من در دنيا و آخرت هستى .
علّامه امينى در برسى اين حديث مىنويسد : 1 - اگرچه حاكم آن را صحيح دانسته ولى ذهبى ، سيوطى ، احمد بن حنبل ، بخارى ، و نسائى ، صالح بن محمّد ، ابن حبان ، دارقطنى ، برقانى ابو نعيم آن را نادرست دانستهاند . ( تهذيب التهذيب 4 / 16 ) همچنين عبيده بن حسان را ابو حاتم