نسبت دادهاند از طرفى نقل كردهاند معاويه بن حيده از پيامبر درباره قسمتهاى پوشيدنى بدن پرسيد فرمود : باستثناء همسر يا كنيزت همه بدنت را بپوشان . پرسيد اگر چند نفر مرد بودند ؟
فرمود : اگر توانستى كارى كنى كه هيچكس آن را نبيند نگذار كسى آن را ببيند پرسيد اگر كسى تنها بود چطور ؟ فرمود : شرم از خدا واجبتر است . ( نيل الاوطار 2 / 47 ) محمّد بن عياض گويد : مرا در كودكى خدمت پيامبر بردند پارچهاى بر بدنم بود ولى قسمت پوشيدنى پيدا بود .
حضرت فرمود : قسمت پوشيدنى بدنش را بپوشانيد زيرا حرمت پوشاندن قسمت پوشيدنى بدن كودك مثل همان قسمت بدن مرد بزرگ است و خدا به كسى كه قسمت پوشيدنى بدنش را بيرون انداخته نظر نمىكند . ( مستدرك حاكم 3 / 257 ) از طرفى هم در دو كتاب صحيح مسلم و بخارى كه صندوق روايت سست است بنگريد كه بخارى در صحيح خود در فضل ساختمان كعبه و مسلم از قول جابر بن عبد اللّه مىنويسد : وقتى كعبه ساخته مىشد پيامبر ( ص ) و عباس سنگ مىبردند عباس به پيامبر گفت : پيراهنت را روى دوشت بگذار تا سنگ تنت را نيازارد او همينكار را كرد آنگاه بر روى زمين درغلطيد و چشمانش به آسمان خيره شد بعد بلند شد و گفت : پيراهنم پيراهنم و آن را پوشيد ( صحيح بخارى 6 / 13 ) و در عبارت مسلم آمده عباس گفت : اگر پيراهنت را در آورى و روى دوش بگذارى بهتر است و او درآورد و روى دوشش گذاشت . ( صحيح مسلم 1 / 184 ) باتوجه به اينكه كعبه در زمانى تعمير شد كه پيامبر 35 ساله بوده است و اينان به او اتّهام عريان شدن مىزنند بايد از بخارى و مسلم پرسيد اينطور از پيامبر قدردانى مىكنيد ؟ چگونه سازگارى مىدهيد بين اين روايت ساختگى و اين روايت كه از ابن عباس بزاز آمده پيامبر ( ص ) در درون اطاق شستشو ميكرد و هيچكس قسمت پوشيدنى بدنش را نديده است و بالاتر آنچه كه قاضى عياض در الشفا ( 1 / 91 ) آورده كه عايشه گفت : من هرگز قسمت پوشيدنى بدن پيا مبر ( ص ) خدا را نديدم و اگر از همين عايشه سوال شود كدام روايت كه از قول تو نقلشده را بايد قبول كرد آيا آنكه گويد : تو گفتهاى وقتى عثمان خواست وارد شود پيامبر ( ص ) رانش كه عريان بود پوشيده يا اين روايت كه گفتهاى من قسمت پوشيدنى بدن پيامبر را نديدم ؟ و پندارى
خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — صفحة 833
مساهمون: رضا معراجي
ص٨٣٣