فقالوا مر عمر برجمها فردّها علىّ و قال هذا سلطانك عليها فما سلطانك على ما فى بطنها ؟ و لعلّك أ انتهرتها او اخفتها ؟ قال قد كان ذلك قال أو ما سمعت رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) قال لاحدّ على معترف بعد بلاء انّه من قيّد او حبس او تهدّد فلا اقرار له فخلّا سبيلها ثم قال عجزت النّساء ان تلدن مثل علىّ بن ابيطالب ( عليه السّلام ) لو لا علىّ لهلك عمر ( رياض النضره 25 / 196 ، ذخائر العقبى ص 80 ، مطالب السول ص 12 ، مناقب خوارزمى ص 48 ، اربعين فخر رازى ص 466 )
زنى را نزد عمر آوردند حامله بود و اقرار نمود به زنا ، عمر دستور داد او را سنگسار كنند سپس حضرت على ( عليه السّلام ) به او برخورد كرد و پرسيد جريان اين زن چيست ؟ گفتند : عمر دستور سنگسار او را داده ، حضرت فرمود : او را برگردانيد و به عمر فرمود : اين سلطهء تو بر اوست ولى بر بچهاش سلطنت ندارى و شايد او را شكنجه دادى يا ترساندى ؟ عمر گفت : آرى .
فرمود : آيا نشنيدهاى كه پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرمود : اگر كسى اعتراف كند بعد از به بند كشيده شدن يا زندانى بعد از تهديد اقرار او صحيح نيست . عمر هم آن زن را آزاد كرد و گفت : زنان از آوردن مثل على عاجزند و اگر على ( عليه السّلام ) نبود عمر هلاك بود .
503 - حكم عمر به قتل بچهاى بىگناه
دخل علىّ ( عليه السّلام ) على عمر و اذا امرأة حبلى تقاد ترجم فقال ما شأن هذه ؟ قالت يذهبون بى ليرجمونى فقال يا ( عمر ) لاىّ شىء ترجم ؟ ان كان لك سلطانك عليها فما لك سلطان على ما فى بطنها فقال عمر كلّ احد افقه منّى - ثلاث مرات - فضمنها علىّ حتّى وضعت غلاما ثمّ ذهب بها اليه فرجهما ( رياض النضره 2 / 196 ، ذخائر العقبى ص 51 ، كفايه كنجى ص 150 )
حضرت على ( عليه السّلام ) وارد شد و زنى حامله را براى سنگساركردن مىبردند . فرمود : كار اين زن چيست ؟ زن گفت : مرا براى سنگسار مىبرند حضرت به عمر فرمود : براى چه سنگسار شود اگر بر زن دليل دارى بر بچهاش دليل ندارى سهبار عمر گفت : همه از من داناترند . سپس على ( عليه السّلام ) او را ضمانت نمود تا پسرى زائيد و بعد از آن او را براى سنگسار نمودن بردند .