مىباشد حضرت فرمود : او را انكار كن من پدرت هستم و حسن و حسين برادرانت پسر انكار كرد و حضرت على ( عليه السّلام ) به صاحبان زن گفت : حكم من درباره اين زن نافذ است ؟
گفتند :
آرى و دربارهء ما نيز . حضرت فرمود : حاضران گواهى دهند كه من اين زن را به همسرى اين پسر درآوردم . اى قنبر برو كيسه پول را بياور پس آورد شمردند 480 درهم بود پس انداختند در دامن زن به عنوان مهرش و حضرت به آن پسر فرمود : دست زنت را بگير و برو و پيش ما نيا مگر آثار عروسى در تو باشد . زن فرياد زد اى ابو الحسن خدا را خدا را اين آتش است به خدا قسم او پسر من است . فرمود : چگونه انكار كردى ؟ گفت : پدرش زنگى بود و برادرانم مرا به او شوهر دادند در جنگ كشته شد و من حامله بودم من اين پسر را به فلان قبيله فرستادم در ميان آنها بزرگ شد و من او را انكار كردم كه پسرم باشد حضرت فرمود : من ابو الحسنم و آن جوان را به مادرش ملحق كرد و نسبش ثابت شد ( اين حديث را ابن قيم جوزى در الطريق الحكميه صفحه 45 آورده است )
497 - جهل عمر به مفاد كلمات
عن حذيفة بن اليمان انّه لقى عمر بن خطاب فقال له عمر كيف اصبحت يابن اليمان ؟ فقال كيف تريدنى اصبح اصبحت و اللّه اكره الحق و احبّ الفتنة و اشهد بما لم اره و احفظ غير المخلوق و اصلّى على غير وضوء ولى فى الارض ما ليس للّه فى السّماء فغضب عمر لقوله و انصرف من فوره و قد اعجله امر و عزم على آذى حذيفة لقوله ذلك فبينا هو فى الطّريق اذ مرّ بعلىّ بن ابيطالب فرأى الغضب فى وجهه فقال ما اغضبك يا عمر ؟ فقال لقيت حذيفة بن اليمان فسألته قال كيف اصبحت فقال اصبحت اكره الحق فقال ( عليه السّلام ) صدق يكره الموت و هو حقّ قال يقول و احبّ الفتنة قال صدق يحبّ المال و الولد قال اللّه تعالى انّما اموالكم و اولادكم فتنة فقال يا علىّ يقول و اشهد بما لم اره فقال صدق يشهد للّه بالوحدانيّة و الموت و البعث و القيامة و الجنّة و النّار و الصّراط و لم ير ذلك كلّه فقال يا علىّ ( عليه السّلام ) و قد قال اننّى احفظ غير المخلوق قال صدق يحفظ كتاب اللّه تعالى و هو غير المخلوق قال و يقول اصلّى على غير وضوء فقال صدق يصلّى على ابن عمّى رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله )