شهرستانى بنام محمّد خوارزمى را از كتاب معجم البلدان ( 5 / 315 ) چنين نقل مىكند كه گفته است « اگر اشتباهات ( شهرستانى ) در عقائدش و ميلش به كفر و الحاد نبود حقّا او امام مى گرديد بسيارى اوقات ما از عقل او تعجب مىكنيم كه چگونه به چيزى كه هيچ اصلى ندارد متمايل گشته و امرى را كه هيچ دليل از عقل و نقل با آن مساعد نيست اختيار كرده است نعوذ باللّه من الخذلان و الحرمان من نور الايمان و اين نيست جز به خاطر روىگرداندنش از نور شريعت و سرگرمى به تيرگيهاى فلسفه ما با او بحثهائى درگير شديم او در طرفدارى از مذاهب فلاسفه مبالغه مىكرد من بسيارى از مجالس وعظ او را حاضر شدم نه يك قال اللّه يا قال رسول اللّه در بيانش بود و نه پاسخ به مسائل شرعى و خدا به حالش آگاهتر است .
فصل چهارم پاسخ به تهمتها و دروغهاى كتاب منهاج السنّه
منهاج السنّه تأليف ابن تيميه احمد بن عبد الحليم حرانى متوفاى 728 ( در زندان مراكش ) مى باشد كه علّامه امينى مىنويسد : اگر كسى بخواهد به كتابى كه مخالف مفهومش نامگذارى شده بنگرد به اين كتاب كه پر از دروغ و تكفير مسلمانان است بنگر كه شايسته است آن را منهاج البدعه بنامند .
212 - آيا شيعه دشمن عدد 10 مىباشد ؟
وى در منهاج السنّه ( 1 / 9 و 2 / 143 ) شيعه را دشمن عدد 10 دانسته و مىنويسد : از نادانيهاى شيعه يكى كراهت از عدد 10 است يا انجام كارى كه به 10 برسد مىباشد حتى در ساختمان 10 ستون نمىسازند و 10 تير در بنا به كار نمىبرند و ديگر چيزها زيرا عشرهء مبشره را جز على ( ع ) دشمن دارند . . . علّامه امينى در پاسخ مىنويسد : گويا وى از امتى منقرض شده سخن مى گويد در حالى كه ميليونها شيعه با كتابخانههاى مهمّ جهان كه لبريز از كتابهاى آنها است در دنيا مىدرخشند و سخنان ابن تيميه از سخنان چوپان بزها هم پائينتر است و اين قرآنى است كه