شيعه را بهترين گواه بر باطل نمودن اين بافندگيهائى كه وجود خارجى جز در اوهام و خيالات ابن تيميه ندارد دانسته است .
214 - اصول دين نزد شيعه
وى مىنويسد : اصول دين نزد اماميّه چهار اصل است توحيد ، عدل ، نبوت ، امامت و آنان ( اماميه ) در اصل توحيد نفى صفات و عقيده به مخلوق بودن قرآن و ناديدنى بودن خدا در قيامت را وارد مىكنند ( 10 / 23 )
علّامه امينى در پاسخ مىنويسد : نادانى وى تا كجاست كه بين اصول دين و اصول مذهب فرق نگذاشته و امامت كه از اصول مذهب است را داخل اصول دين كرده و معاد را كه از اصول دين است انداخته است در حالى كه دو نفر شيعه را نمىيابيد كه اختلاف داشته باشند كه آيا معاد از اصول دين است ؟ و همگى معاد را از اصول دين مىدانند هرچند اگر امامت را هم با آيات و رواياتى كه وارد شده از اصول دين بدانيم . دور از مقياس برهان نيست و اما در مورد نفى صفات كه بگوئيم زائد بر ذات نيست و عين ذات است اين توحيد محض است و مخلوق بودن قرآن نيز درست است ، زيرا چيز ديگرى كه ازلى باشد و در قدمت با خدا برابرى كند وجود ندارد و اينكه خدا ديده نمىشود چون جسم نيست كه اين مباحث در علم كلام به تفصيل مطرح شده است .
215 - نقل احاديث از روات شيعه توسط علماء عامّه
وى مىنويسد : دانشمندان اتفاق دارند كه دروغ نيز در رافضيان از همهء طوايف اهل قبله آشكارتر است تا جائى كه مؤلفان اخبار صحيح مانند بخارى از احدى از قدماى شيعه مثل عام بن حمزه و حارث اعور و عبد اللّه بن سلمه و . . . . روايت نكردهاند با اينكه اينان شيعيانند . ( 1 / 15 ) علّامه امينى مىفرمايند : كجا بحث و بررسى روى طوائف اهل قبله صورت گرفته است كه او