بر او حلال نخواهد شد تا همسر ديگرى او را بگيرد و طلاق دهد . از واضحترين مسائل تحقق دو دفعه يا سه دفعه است كه لازمهاش وقوع طلاق و رجوع در عدّه است پس در يك مجلس نمىتوان با يك جمله چندبار طلاق داد چنانچه اگر حسن دو تومان در يك مجلس به حسين بدهد نمىگويند دوبار پول داده است و اين نظريه شيعه تنها نيست بلكه همين استفاده را بسيارى از اهل سنّت از قرآن نمودهاند مخالف اين نظريه شافعى است كه ابو بكر جصاص در ردّ نظريه او در احكام القرآن شرح مبسوطى آورده است ( احكام القرآن 1 / 447 ) و امام عراقى گفته كسانى كه جمع سه طلاق در يك مجلس را بدعت مىدانند مالك ، اوزاعى ، ابو حنيفه ، ليث مىباشند و داود و اكثر اهل ظاهر نيز همين عقيده را دارند .
( طرح التثريب 7 / 93 )
193 - نظر شيعه درباره عدّه زنان
صاحب عقد الفريد مىگويد : يهوديان براى زنان عدّهاى قائل نيستند چنان كه رافضيان » علّامه امينى در جواب مىگويد : شيعه به نصّ قرآن و سنّت عدّه را لازم مىداند لذا زنان مطلقه بايد سه حيض ، و اگر عادت ماهانه دارند 3 ماه عدّه نگهدارند ، و اگر باردارند تا وضع حمل بايد ازدواج نكنند . و زنيكه شوهرش وفات كند بايد 4 ماه و ده روز عدّه نگه دارد ، و اگر باردار باشد بايد اگر وضع حمل بيشتر از 4 ماه و ده روز طول بكشد بايد تا وضع حمل صبر كند ، و اگر 4 ماه و ده روز بيشتر است تا آنوقت از ازدواج خوددارى كند . كنيزان نيز اگر حيض مى شوند دو حيض ، و الا 5 / 1 ماه ، و در هنگام وفات شوهر اگر باردار نباشند دو ماه و پنج روز ، و اگر باردار باشند تا وضع حمل اگر بيشتر از دو ماه و پنج روز طول بكشد عدّه نگهدارند ، و الّا همان دو ماه و پنج روز ( يعنى هركدام بيشتر طول بكشد همان عدّه است ) . در ازدواج موقت نيز پس از انقضاء مدت يا بخشيده شدن مدت اگر زن حيض مىبيند دو حيض ( به شرط مباشرت ) ، و الّا 45 روز عدّه نگه دارد ، و اگر شوهر موقت از دنيا برود عدّه او مثل زن در ازدواج دائم يعنى 4 ماه و ده روز است ، و اگر باردار بود تا وضع حمل اگر بيشتر از 4 ماه و ده روز بود ، و الّا همان 4 ماه و ده روز را بايد عدّه نگه دارد و ازدواج موقت با كنيز نيز همان حكم