و نيز دربارهء آنها و دشمنانشان گفته شده است : « آن دو دشمناند كه دربارهء پروردگار خود به مخاصمه برخاستهاند . بنابراين كسانى كه كافر شدند ، لباسهايى از آتش برايشان مىبرند و « حميم » جهنم بر سرشان ريخته مىشود . » « 1 »
و همچنين دربارهء آنها و دربارهء دشمنان آنان نازل شده است : « آيا كسى كه مؤمن است همچون كسى است كه فاسق باشد ؟ [ خير اينها ] مساوى نيستند ، اما كسانى كه ايمان آورده و عمل نيك انجام دادهاند ، باراندازشان بهشت جاودان است ؛ [ اين ] به دليل اعمالى است كه انجام دادهاند .
و اما كسانى كه فسق و گناه را پيشهء خود ساختند جايگاهشان آتش است . هرگاه بخواهند از آن خارج شوند ، برشان مىگردانند و گفته مىشود : بچشيد عذاب آتشى كه تكذيبش مىكرديد . » « 2 »
و نيز دربارهء آنها و كسانى كه ، به دليل دارا بودن مقام سقايت حاجيان و عمارت مسجد الحرام به آنها فخر فروشى مىكردند ، خداوند نازل فرموده است : « آيا ( مقام ) سقايت حاجيان و تعمير و آبادانى مسجد الحرام را همچون كسى قرار مىدهيد كه به خداوند و روز واپسين ايمان آورده ، و در راه خدا جهاد كرده است ؟ اينها در پيشگاه خداوند مساوى نيستند ، و خداوند افراد ستمگر را هدايت نمىكند . » « 3 »
هامش
( 1 ) - حج ، آيهء 19 . بخارى در تفسير سورهء حج در صفحهء 107 ، جزء سوم صحيح خود از على عليه السّلام نقل كرده است كه گفت : « من نخستين كسى هستم كه در پيشگاه خداوند در قيامت براى مخاصمه زانو خواهم زد . » ( بخارى مىگويد ) قيس بن عباد گفته است : اين آيه دربارهء نبرد روز بدر دربارهء على و دو رفيقش حمزه و عبيده و هم دربارهء شيبه و دو رفيقش عتبه و وليد نازل شده است و در همان صفحه از ابوذر نقل نموده است كه او سوگند مىخورد كه اين آيه دربارهء على و دو رفيقش و عتبه و دو رفيقش هنگامى كه در بدر در برابر هم قرار گرفتند نازل شده است ( در صحيح بخارى ، چاپ دار احياء التراث العربى ، جلد 2 ، جزء ششم ، صفحهء 123 ، اين دو حديث نقل شده است - م ) .
( 2 ) - سجده ، آيات 18 و 19 . اين آيه ، بدون گفتوگو ، دربارهء امير مؤمنان عليه السّلام ، و وليد بن عقبة بن ابى معيط نازل شده است ، محدثان آن را نقل كرده و مفسران به آن تصريح نمودهاند . ابو الحسن على بن احمد واحدى در معنى آيه در كتاب اسباب النزول خود ، از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل كرده كه وليد بن عقبه به على بن ابيطالب گفت : « من از تو نيزهام تيزتر ، زبانم بازتر و سپاهم بيشتر است . على به او فرمود : ساكت باش ! تو فاسقى ! » . آيهء بالا نازل شد كه مقصود از مؤمن ، على و منظور از فاسق وليد بن عقبه است .
( 3 ) - توبه ، آيهء 19 . اين آيه دربارهء على عليه السّلام و عمويش عباس و طلحة بن شيبه نازل شده است ، و اين به آن سبب