تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المراجعات رهبرى امام على ( ع ) در قرآن و سنت ( فارسى ) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨
و بهشتيان مساوى نيستند ، بهشتيان رستگارانند . » « 1 » و نيز دربارهء حزب مخالف و موافق اهل بيت عليهم السّلام آمده است :
« أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ ؛
آيا ما با كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند و آنها كه در زمين فساد كردند ، يكسان رفتار مىكنيم ؟ و آيا پرهيزكاران را همچون فاجران قرار مىدهيم » ؟ « 2 » باز دربارهء اين دو حزب آمده است :
« أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَواءً مَحْياهُمْ وَ مَماتُهُمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ ؛
آيا كسانى كه مرتكب گناه شده‌اند خيال مىكنند كه آنها را همچون كسانى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند قرار مىدهيم ؟ زندگى و مرگ آنها همسان است ؟ چه بد حكم مىكنند ! . » « 3 » باز دربارهء اهل بيت و شيعيان آنها ، در قرآن مىخوانيم :
« إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ؛
كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند بهترين مخلوق هستند . » « 4 »
هامش
( 1 ) - حشر ، آيهء 20 . شيخ طوسى در كتاب امالى به سند صحيح از امير مؤمنان عليه السّلام نقل كرده است : پيامبر صلّى اللّه عليه و سلّم اين آيه را تلاوت كرد ، آن‌گاه فرمود : بهشتيان كسانى هستند كه در اطاعت من باشند و پس از من تسليم فرمان على و به ولايتش اقرار نمايند ، پرسيده شد : اصحاب نار ( دوزخيان ) كيانند ؟ فرمود : كسى كه نسبت به ولايت او خشم ورزد ، نقض عهد كند و با او از در جنگ درآيد . مرحوم صدوق نيز اين حديث را از على عليه السّلام نقل كرده ، و ابو المؤيد موفق بن احمد از جابر آورده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و سلّم فرمود : « سوگند به آن كس كه جانم در اختيار اوست ابن على و شيعيانش در روز قيامت رستگارند . » ( 2 ) - سورهء ص ، آيهء 28 . مىتوانيد براى تفسير آيه به تفسير على بن ابراهيم و يا به باب 81 و 83 كتاب غاية المرام مراجعه كنيد . ( 3 ) - جاثيه ، آيهء 21 . چه اين‌كه اين آيه دربارهء حمزه ، على و عبيده هنگامى كه در نبرد بدر در برابر عتبه ، شيبه و وليد قرار گرفتند نازل شده است ، يعنى ايمان آورندگان حمزه ، على و عبيده‌اند و كسانى كه مرتكب گناه شده‌اند عتبه ، شيبه و وليد هستند . در اين مورد احاديث صحيح رسيده است . ( 4 ) - بيّنه ، آيهء 7 . همين بس است كه ابن حجر اعتراف كرده است كه اين آيه دربارهء آنها نازل شده و اين آيه را از آيات فضايل آنها برشمرده است ، اين آيهء يازدهم از آياتى است كه در فصل اول ، باب 11 صواعق دربارهء اهل بيت عليهم السّلام ذكر شده است . به آنجا و به احاديثى كه ما دربارهء اين آيه در كتاب فصول المهمه ، فصل بشارت‌هاى سنت براى شيعه آورده‌ايم مراجعه فرما . ( فصول المهمه ، فصل 7 ، صفحهء 39 ، چاپ پنجم - م ) .