البته اصطلاحات ديگرى نيز در مورد اين القاب هست كه فعلا ، نياز به توضيح نمىبينيم . « 1 »
( 25 * ) - بيعت عقبه
بيعة العقبه مشهور است و از پيشآمدهاى سرنوشتساز اسلام به شمار مىآيد . « عقبه » هماكنون در « منى » مشهور است و « جمرهء عقبه » در آنجا واقع شده است . پيمان عقبه دو بار اتفاق افتاده و لذا به بيعت عقبه اول و دوم نامگذارى شده است . فشردهء جريان هردو ، از اين قرار است :
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هنگام مراسم حج ، در قبايل مختلف حضور مىيافت و اسلام را عرضه مىداشت . در همين تلاش ، در عقبه ، به گروهى از قبيلهء خزرج ( اهل مدينه ) وارد شده ، آنها را به اسلام دعوت نمود . خزرجيان در اثر سابقه ذهنى كه از يهود داشتند [ همواره يهوديان به آنها مىگفتند : پيامبرى در همين سالها ظهور مىكند ، ما از او تبعيت مىكنيم و شما را همچون طايفهء عاد و ثمود نابود خواهيم كرد ] . به يكديگر گفتند : اين همان پيامبرى است كه يهود از او سخن مىگويد ، به او پاسخ مثبت دهيد و تصديقش كنيد . اين چنين كردند و اين گروه هفت نفر بودند كه عبارتند از : اسعد بن زراره ، ابو امامه ، عوف بن حارث ، رافع بن مالك ، عامر بن عبد حارثه ، قطبة بن عامر بن جديدة و عقبة بن عمر بن نابئ .
پس از بازگشت به مدينه سخن از اسلام و تبليغ آن به ميان آوردند و در سال بعد ، در انجام مراسم حج ، دوازده نفر در عقبه با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ملاقات كردند و بيعت نمودند . بيعت كنندگان عبارت بودند از :
اسعد بن زراره ، عوف و معاذ فرزندان حارث ، رافع بن مالك ، ذكوان بن عبد قيس ، عبادة بن صامت ، يزيد بن ثعلبه ، عباس بن عبادة بن نضله ، عقبة بن عامر ، قطبة بن عامر ، ابو هيثم بن تيهان و عويم بن ساعدة .
پس از اين بيعت ، رسول خدا مصعب بن عمير را همراه آنان فرستاد تا قرآن و اسلام را به
هامش
( 1 ) - سفينة البحار ، جلد 1 ، صفحهء 287 .