نامهء هشتاد و يكم 28 / صفر / 1330
اجماع پس از رفع اختلاف حاصل شد .
اهل سنت اين را انكار نمىكنند كه بيعت از روى مشورت و فكر انجام نشده است ؛ و قبول دارند كه ناگهانى و بىمطالعه بوده است . در اين مطلب نيز ترديد ندارند كه انصار مخالف بودند و اطراف سعد بن عباده را گرفته بودند . بنى هاشم و دوستانشان از مهاجر و انصار نيز مخالفت ورزيدند و به امام عليه السّلام پيوستند .
اما مىگويند : « بالاخره ، خلافت براى ابو بكر تمام و كامل شد ، و همه راضى شدند كه او امام و پيشوايشان باشد . »
بنابراين اختلاف نخست از بين رفت و آن نزاع ، به تمام معنى پايان گرفت . همه دست به دست هم دادند و به پشتيبانى صديق و نصيحت به او ، آشكارا و پنهان ، قيام كردند ، با هركس جنگيد ، به جنگ پرداختند ، و با هركس صلح كرد از در آشتى در آمدند ، و امر و نهيش را اجرا كردند ، و حتى يك نفر نيز تخلف نورزيد . بدين وسيله اجماع تمام شد و عقد خلافت صحت پذيرفت . و خدا را سپاس بر اتحاد كلمهء آنها پس از تفرقه ، و ائتلاف قلوبشان پس از تنفر و دورى .
و السّلام
س