نامهء چهل و چهارم 5 / محرم / 1330
1 - سياق بر معنى نصير و امثال آن دلالت ندارد ؛
2 - سياق نمىتواند با ادله معارضه كند .
[ 1 - سياق بر معنى نصير و امثال آن دلالت ندارد ؛ ]
1 - پاسخ :
آيه ، به حكم آنچه مشاهده مىشود ، از آياتى كه پيش از آن ، اتخاذ ولايت و دوستى كفار را نهى مىكند ، جداست . و از نظم آن آيات خارج شده ، به سياق مدح و ستايش امير مؤمنان عليه السّلام پيوسته است ؛ زيرا در اين آيات ، به ثناى امير مؤمنان و اهل بيت عليهم السّلام آن حضرت ، براى زعامت و امامت ، و به تهديد مرتدان در برابر قدرت وى پرداخته ، و آنها را از سطوت و قدرت او ترسانيده است .
اين گفته به اين دليل است كه پيش از آيهء مورد بحث ، بدون فاصله ، اين آيه است :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ ؛
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، هرگاه كسى از شما از دين خود بازگردد ، به زودى خداوند قومى را خواهد آورد كه آنها را دوست مىدارد ، آنها نيز خداى را دوست مىدارند . [ اين قوم ] در برابر مؤمنان خاضع و در برابر كافران عزيز و قدرتمندند ، در راه خدا جهاد مىكنند و از ملامت ملامتكننده نمىترسند ، اين فضل