نامهء سى و دوم 24 / ذى الحجه / 1329
1 - از موارد آن ، هنگام ديدار ام سليم است ؛
2 - قضيهء دختر حمزه ؛
3 - وقتى پيامبر به على تكيه داده بود ؛
4 - در پيمان اخوّت نخستين ؛
5 - در پيمان اخوّت دوم ؛
6 - هنگام مسدود ساختن درها ؛
7 - پيامبر ، على و هارون را همچون فرقدان تصوير مىكند .
[ 1 - از موارد آن ، هنگام ديدار ام سليم است ؛ ]
1 - از موارد ديگرى كه حديث منزلت از زبان پاك پيامبر صلّى اللّه عليه و آله صادر شده ، روزى است كه پيامبر براى ام سليم « 1 » حديث مىگفت .
هامش
( 1 ) - وى دختر ملحان بن خالد انصارى و خواهر حرام بن ملحان مىباشد . پدر و برادرش در پيش چشم پيامبر صلّى اللّه عليه و سلم شهيد شدند . او داراى فضيلت و عقل بود و از پيامبر احاديثى نقل نموده است .
از او پسرش انس ، ابن عباس ، زيد بن ثابت ، ابو سلمة بن عبد الرحمن و ديگران حديث نقل نمودهاند . وى جزو پيشگامان و دعوتكنندگان به اسلام به شمار مىرود . او در دوران جاهليت ، همسرش ، مالك بن نضر را دوست مىداشت و انس ثمرهء اين همسرى بود . هنگامى كه آيين اسلام آمد و او از سبقتجويان به آن گرديد ، همسرش مالك را به سوى خدا و پيامبر دعوت نمود ، ولى وى از پذيرفتن اسلام امتناع نمود . ام سليم نيز از وى جدا شد . مالك غضبناك به شام رفت و در همانجا به حال كفر از دنيا رفت .
ام سليم فرزندش را مورد نصيحت قرار داد و در ده سالگى به او فرمان داد كه خادم پيامبر شود . پيامبر هم به احترام اين مادر گرامى وى را پذيرفت . اين زن را اشراف عرب خواستگارى كردند ، ولى او پاسخ داد : تا هنگامى كه انس بالغ نشود و خود مرد زندگيش نگردد ، ازدواج نخواهد كرد . انس همواره مىگفت : خدا به