را كه او مىگويد ، مىنويسد .
من مىگويم : كسانى كه او را تضعيف كرده و ضعيف شمردهاند ، به دليل تشيع او است ، اما تضعيف آنان به او زيانى وارد نساخته است . اين حديث اوست كه در قسمت وضو ، از عمرو بن دينار نقل نموده و در صحيح مسلم موجود است .
و چنانكه در شرح حال او در طبقات ابن سعد ، آمده است « 1 » وكيع بن جراح ، ابو نعيم ، معن بن عيسى و ديگران از او حديث فرا گرفتهاند .
وى در سال 177 از جهان رفته است .
در همان سال ، محمّد بن مسلم بن جماز ، همنامش ، در مدينه وفات يافت . اينها دو نفرند كه ابن سعد در طبقات ، جزء پنجم ، شرح حالشان را آورده است .
* * *
82 - محمّد بن موسى بن عبد اللّه فطرى ، اهل مدينه
ذهبى شرح حال او را در كتاب ميزان الاعتدال آورده و تصريح ابو حاتم در مورد شيعه بودن و توثيقش را از ترمذى نقل نموده است . او در كنار نامش ، رمز مسلم و اصحاب سنن را قرار داده است تا اشاره كند به اينكه آنها به احاديثش استدلال مىكنند . احاديثى كه وى در باب اطعمه از عبد اللّه بن عبد اللّه بن ابو طلحه نقل نموده است ، در صحيح مسلم موجود است .
وى از مقبرى و گروهى از طبقهء خود حديث نقل كرده است .
ابن ابى فديك ، ابن مهدى ، قتيبه و عدهاى از اين طبقه از او حديث نقل نمودهاند .
* * *
83 - معاوية بن عمار دهنى بجلى كوفى
از چهرههاى درخشان شيعه و پيشگامان بزرگ منزلت ، والامقام و موثق است .
پدرش ، عمار ، نمونه و الگوى كسانى بود كه مىخواستند از او الگو بگيرند است ، و ضرب المثل در ثبات و استقامت در راه حق است . او الگويى است كه خداوند براى صابران در اذيت و ناراحتى در راه خدا ، قرار داده است . بعضى از طاغيان و ستمگران
هامش
( 1 ) - به صفحهء 381 ، جزء پنجم مراجعه شود .