تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى ) — صفحة 431

مساهمون:

ص٤٣١
أشدّ بياض أسنانه ؟

[ الحديث 1586 الغيبة ]

و فيه أيضا : في ذلك الباب و قال صلّى اللّه عليه و آله : من اتّقى ربّه كلّ لسانه و لم يشف غيظه .

[ الحديث 1587 ]

و فيه أيضا : ( أوائل الكتاب ) و قال صلّى اللّه عليه و آله : إذا كان يوم القيامة جىء بالدّنيا فيميّز منها ما كان للّه عزّ و جلّ ، و ما كان لغيره رمى به في النّار .

[ الحديث 1588 استحباب الإصرار في الطلب مع إعراض الله عز و جل ]

و فيه أيضا : ( أوائل الكتاب ) و عنه صلّى اللّه عليه و آله أنّه قال : إنّ الرّجل ليدعو ربّه و هو عنه معرض ، ثمّ يدعو ربّه و هو عنه معرض ، ثمّ يدعو ربّه و هو عنه معرض ، فاذا كانت الرّابعة يقول اللّه تبارك و تعالى : يدعوني عبدي و أنا عنه معرض ، عرف عبدي أنّه لا يغفر الذنب إلّا أنا ، اشهدكم أنّي قد غفرت له .
هامش
بو است ، پس حضرت عيسى ( ع ) فرمود : چه قدر دندانهايش سفيد است ( مقصود حضرت تنبه و توجه ايشان بزشتى عيبجوئى بوده و اينكه نبايد فقط عيب ديگران را ديد بلكه بايد خوبيهاى آنان را در نظر داشت ) . ( 1 ) 1586 - و نيز در همان كتاب و باب : از پيغمبر اكرم ( ص ) روايت شده كه فرمود : كسى كه از نافرمانى پروردگار خود بپرهيزد زبانش كند شود ( و تا رضايت خدا را نداند سخنى نگويد ) و خشم و غضب خود را بسبب سخنان ناروا و عيبجوئى و انتقام كشيدن از طرف خود آرامش ندهد ( بلكه خشم را فرو نشاند و عفو و گذشت نمايد ) . ( 2 ) 1587 - و نيز در اوائل همان كتاب از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود : چون روز قيامت شود دنيا آورده شود ( يعنى مال و ثروت و اعمال اشخاص را حاضر گردانند ) پس هر چه از آن كه براى خداى با عزت و جلال بوده جدا گردد و آنچه كه براى غير خدا بوده در آتش دوزخ افكنده شود ( به صاحبان مال و اعمالى كه مطابق امر و دستور خدا رفتار نمودند اجر و پاداش دهند و سايرين را در جهنم افكنند ) . ( 3 ) 1588 - و نيز در اوائل همان كتاب از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود : همانا مرد ( و شخص مسلمان گنه‌كار ) پروردگار خود را ميخواند و خداوند از او اعراض مىكند ( و بدعاى آن بنده توجه نفرمايد ) پس او باز پروردگار خود را ميخواند و خداوند از او اعراض ميفرمايد ، با رسوم او پروردگار خود را ميخواند و خدا از او باز اعراض فرمايد ، پس چون چهار بار خدا را بخواند خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد : بندهء من مرا ميخواند و من از وى اعراض ميكنم ، بندهء من شناخته و دانسته كه جز من گناهان را نمىآمرزد ، گواه باشيد ( اى فرشتگان ) كه البته من گناهان او را آمرزيدم .