[ الحديث 16 ثواب زيارة الإمام الرضا ع بطوس ]
و فيه أيضا : ( المجلس الخامس و العشرون ) عن حمزة بن حمران قال : قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : يقتل حفدتي بأرض خراسان في مدينة يقال لها طوس ، من زاره إليها عارفا بحقّه أخذته بيدي يوم القيامة و أدخلته الجنّة و إن كان من أهل الكبائر ، قلت : جعلت فداك ، و ما عرفان حقّه ؟ قال : يعلم أنّه إمام مفترض الطّاعة غريب شهيد ، من زاره عارفا بحقّه أعطاه اللّه عزّ و جلّ أجر سبعين شهيدا ممّن استشهد بين يدي رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله على حقيقة .
[ الحديث 1580 الحب لله و لرسوله ص ]
في مجموعة الورّام : ( بيان الحبّ للّه و لرسوله صلّى اللّه عليه و آله ) و جاء أعرابيّ إلى النّبي صلّى اللّه عليه و آله فقال : يا رسول اللّه ! متى الساعة ؟ فقال : ماذا أعددت لها ؟ فقال :
ما أعددت كثير صلوة و لا صيام إلّا أنّي احبّ اللّه و رسوله ، فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : المرء مع من أحبّ ، قال : فما رأيت المسلمين فرحوا بشيء بعد الإسلام فرحهم بذلك .
هامش
( 1 ) 1579 - و نيز در همان كتاب : ( مجلس بيست و پنجم ) از حمزة بن حمران روايت شده كه حضرت صادق ( ع ) فرمود : يكى از نوادههاى من ( يعنى حضرت رضا عليه السّلام ) در زمين خراسان در شهرى كه به آن طوس گويند كشته ( و شهيد ) شود ، كسى كه به آن شهر رود و او را زيارت كند در حالى كه عارف و شناساى به حق او باشد روز قيامت دست او را ميگيرم و وارد بهشتش ميكنم گرچه مرتكب گناهان كبيره شده باشد ( راوى گويد ) عرض كردم فدايت شوم شناختن حق او چيست ؟ حضرت فرمود : آنست كه بداند كه او امام مفترض الطاعه و غريب و شهيد است ، كسى كه او را زيارت كند در حالى كه حق وى را بشناسد خداوند با عزت و جلال اجر و پاداش هفتاد شهيد از كسانى كه بر حقيقت ايمان پيش روى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ( و در ركاب آن حضرت در جنگ با كفار شركت نموده و ) شهيد شده به او عطا فرمايد .
( 2 ) 1580 - در مجموعهء ورام : ( در بيان حب خدا و رسول او ( ص ) روايت شده كه عرب صحرانشينى خدمت پيغمبر اكرم ( ص ) آمد و عرض كرد اى رسول خدا ، قيامت كى بر پا شود ؟ حضرت فرمود : براى آن روز چه چيز آماده ساختى ؟ عرض كرد : من نماز و روزهء بسيارى آماده نساختم ( و چيزى ذخيره نكردم ) جز آنكه من خدا و رسول او را دوست ميدارم ، پس رسول خدا ( ص ) فرمود : مرد ( و هر كسى ) با آن كسى كه دوستش ميدارد محشور خواهد گرديد ( راوى ) گفت من مسلمانان را نديدم كه بسبب چيزى بعد از اسلام شاد و خوشحال شوند مانند مسرور و شادگشتنشان به اين امر ( و اين بشارت كه حضرت بايشان داد ) .