يا أباذر ! إنّ أهل الورع و الزّهد في الدّنيا ، هم أولياء اللّه تعالى حقّا .
يا أباذر ! من لم يأت يوم القيامة بثلاث فقد خسر ، قلت : و ما الثّلاث فداك أبي و امّي ؟ قال : ورع يحجزه عمّا حرّم اللّه عزّ و جلّ عليه ، و حلم يردّ به جهل السفيه ، و خلق يداري به النّاس .
يا أباذر ! إن سرّك أن تكون أقوى النّاس فتوكّل على اللّه عزّ و جلّ ، و إن سرّك أن تكون أكرم الناس فاتّق اللّه ، و إن سرّك أن تكون أغنى النّاس فكن بما في يد اللّه عزّ و جلّ أوثق منك بما في يديك .
يا أباذر ! لو أنّ النّاس كلّهم أخذوا بهذه الاية لكفتهم :
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ
هامش
اى ابا ذر ، همانا اهل ورع و پارسايان و كسانى كه در دنيا زهد ورزيدند و از آن روى گرداندند ايشان براستى اولياء و دوستان خداوند متعالند .
اى ابا ذر ، كسى كه روز قيامت سه چيز را ( كه در دنيا بمقتضاى آنها عمل كرده باشد با خود ) نياورد پس البته زيان برده و تبهكار است ( ابو ذر گويد ) عرضكردم پدر و مادرم فداى تو باد آن سه چيز چه باشد ؟ حضرت فرمود : ورع و پرهيزكارى كه او را از آنچه كه خداى با عزت و جلال حرام فرموده باز دارد ، و حلم و بردبارى كه بوسيلهء آن عمل و رفتار جاهلانهء سبك عقل و نابخردان را بر طرف نمايد ( سخنانى كه كمخردان نسبت بوى گويند حلم ورزد و از آنان بگذرد ) و خلق و خوى نيكى كه به آن با مردم مدارا كند .
اى ابا ذر ، اگر قوى و نيرومندترين مردم بودنت مسرور و شادمانت ميگرداند پس بر خداى با عزت و جلال توكل و اعتماد نما ، و اگر گرامىترين مردم بودنت ( نزد خداوند ) شادت ميسازد پس از نافرمانى خدا بپرهيز ، و اگر بىنيازترين مردم بودنت شادمانت ميدارد پس وثوق و اطمينان تو به آنچه كه در خزانهء قدرت خداوند با عزت و جلال است از اطمينانت به آنچه كه در دستهاى تو است بيشتر باشد .
اى ابا ذر ، اگر همهء مردم ( معنى و مقصود ) اين آيه را ميگرفتند و ميفهميدند و به آن عمل مينمودند البته ايشان را كفايت ميكرد و بس بود ( و آن آيه اين است : )وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ ، وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ( يعنى كسى كه از نافرمانى خداوند بپرهيزد خداوند براى او از هر سختى و گرفتارى راه نجاتى قرار خواهد داد و از محل و راهى كه گمان نميبرد به او روزى دهد ، و كسى كه بر خداوند توكل و اعتماد نمايد پس خدا براى او در اصلاح امور و گرفتاريهايش