يا أباذر ! من سرّه أن يكون أكرم النّاس فليتّق اللّه عزّ و جلّ .
يا أباذر ! إنّ أحبّكم إلى اللّه جلّ ثناؤه أكثركم ذكرا له ، و أكرمكم عند اللّه عزّ و جلّ أتقاكم له ، و أنجاكم من عذاب اللّه أشدّكم له خوفا .
يا أباذر ! إنّ المتقين الّذين يتّقون من الشيء الّذي لا يتّقى منه خوفا من الدّخول في الشّبهة .
يا أباذر ! من أطاع اللّه عزّ و جلّ فقد ذكر اللّه و إن قلّت صلاته و صيامه و تلاوته للقرآن .
يا أباذر ! ملاك [ اصل ] الدّين الورع و رأسه الطاعة .
يا أباذر ! كن ورعا تكن أعبد النّاس و خير دينكم الورع .
يا أباذر ! فضل العلم خير من فضل العبادة و اعلم أنّكم لو صلّيتم حتّى تكونوا كالحنايا و صمتم حتّى تكونوا كالأوتار ما ينفعكم ذلك إلّا بورع .
هامش
اى ابا ذر ، كسى كه محترم و گرامىترين مردم بودنش مسرور و شادش ميگرداند پس بايد از نافرمانى خداى با عزت و جلال بپرهيزد .
اى ابا ذر ، همانا محبوبترين شما نزد خداوند جل ثناؤه ، كسى است كه خدا را بيشتر ياد نمايد ، و گرامىترين شما نزد خداى با عزت و جلال پرهيزكارترين شما است و نزديكترين شما بنجات و رهائى از عذاب و شكنجه نمودن خداوند كسى است كه ترس و بيمش از خداوند بيشتر باشد .
اى ابا ذر ، همانا پرهيزكاران كسانى هستند كه از آن چيزى كه نبايد از آن پرهيز شود به جهت ترس از وقوع و داخل گرديدن در امور شبهه ناك پرهيز ميكنند .
اى ابا ذر ، كسى كه خداوند با عزت و جلال را اطاعت و فرمانبرى كند البته خدا را ياد كرده اگر چه نماز و روزهء ( مستحب ) او و تلاوت قرآنش كم باشد .
اى ابا ذر ، قوام و اصل و ريشهء دين پارسائى و پرهيزكارى ( از گناهان ) است ، و آنچه كه بقاء دين منوط و بستهء به آنست طاعت و فرمانبردارى خداوند است .
اى ابا ذر ، پارسا و پرهيزكار باش تا عابد و خدا پرستترين مردم باشى ، و بهترين ثمرهء دين شما ورع و پرهيزكارى است .
اى ابا ذر ، فضيلت و برترى علم و دانش بهتر از فضيلت عبادت است ، و بدان كه اگر شما آنقدر نماز بخوانيد تا آنكه مانند كمانها ( خم ) شويد و روزه بگيريد تا چون زههاى كمان ( لاغر و باريك ) گرديد اين عبادات نفع و سودى براى شما نخواهد داشت مگر آنكه اين طاعات و با ورع و تقوى توأم باشد .