دونهم ، و لا تقطع عنك النهار بكذا و كذا فانّ معك من يحفظ عليك ، و لا تستقلّ قليل الخير فانّك تراه غدا حيث يسرّك ، و لا تستقلّ قليل الشرّ فانّك تراه غدا حيث يسوؤك ، و أحسن فانّي لم أرشيئا أشدّ طلبا و لا أسرع دركا من حسنة لذنب قديم ، إنّ اللّه جلّ اسمه يقول :
إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ
.
[ الحديث 1226 حسن الظّنّ باللّه عزّ و جلّ ]
في الكافي : ( كتاب الإيمان و الكفر ) باب « حسن الظّنّ باللّه عزّ و جلّ » عن بريد بن معاوية ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : وجدنا في كتاب عليّ عليه السّلام أنّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله قال و هو على منبره : و الّذي لا إله إلّا هو ما اعطى مؤمن قطّ خير الدّنيا و الاخرة إلّا بحسن ظنّه باللّه و رجائه له و حسن خلقه و الكفّ عن اغتياب المؤمنين ، و الّذي لا إله إلّا هو لا يعذّب اللّه مؤمنا بعد التوبة و الإستغفار إلّا بسوء ظنّه باللّه و تقصيره من رجائه و سوء خلقه و اغتيابه للمؤمنين ، و الّذي لا
هامش
مردم تو را نسبت بخودت فريب ندهند ( مدح و مذمت مردم در بارهء اعمالت تو را نفريبد ) زيرا نتيجه و اجر و پاداش و كيفر عمل و كارهايت به تو خواهد رسيد نه بمردم ، و روز خود را باعمال بيهوده مگذران زيرا كسى با تو مىباشد كه عملت را حفظ و نگهدارى مىكند ، و نيكى كم را اندك مشمار زيرا فردا ( روز قيامت اجر و پاداش ) آن را در محل و مكانى خواهى ديد كه تو را مسرور و شادمان مىكند ، و شر و بدى كم را نيز اندك مشمار زيرا فردا ( ى قيامت سزا و كيفر ) آن را در مكانى مىبينى كه تو را بد حال مىكند ( و سخت و دشوار بر تو خواهد بود ) و نيكوكارى كن زيرا من چيزى را كه در طلب جدىتر و در رسيدن ( و از بين بردن ) زودتر از كار نيك نسبت بگناه گذشته باشد نديدم ، همانا خداوند كه نامش با جلالت است ميفرمايد : البته طاعات و كارهاى نيك ، گناهان را از ميان ميبرد و نابود ميسازد و اين مطلب براى هشياران موجب بيدارى است .
( 1 ) 1226 - در كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) باب « حسن ظن بخداى با عزت و جلال » از بريد بن معاويه از حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه فرمود : در كتاب على ( ع ) يافتيم كه همانا رسول خدا ( ص ) در حالى كه بر منبر خود بودند فرمودند : بخدائى كه جز او معبود بحقى نيست سوگند ، خير دنيا و آخرت به هيچ مؤمنى هرگز عطا نشده است مگر بسبب خوشگمانى او به خداوند و اميدش به او و نيكى اخلاقش و خوددارى نمودن از غيبت مؤمنين ، و بخدائى كه معبود بحقى جز او نيست سوگند ، خداوند هيچ مؤمنى را پس از توبه و طلب آمرزش ( براى گناهانش ) عذاب نميفرمايد جز بواسطهء بدگمانيش به خدا و تقصير و كوتاهى نمودن در اميدوارى بپروردگار و بدى اخلاقش و غيبت نمودنش از مؤمنين ، و بخدائى