[ الحديث 1210 فضل فقراء المسلمين ]
و فيه أيضا : باب « فضل فقراء المسلمين » عن سعدان قال : قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : إنّ اللّه عزّ و جلّ يلتفت يوم القيامة إلى فقراء المؤمنين شبيها بالمعتذر إليهم ، فيقول : و عزّتي و جلالي ما أفقرتكم في الدنيا من هوان بكم عليّ ، و لترونّ ما أصنع بكم اليوم ، فمن زوّد منكم في دار الدنيا معروفا فخذوا بيده فأدخلوه الجنّة ، قال : فيقول رجل منهم : يا ربّ ! إنّ أهل الدنيا تنافسوا في دنياهم فنكحوا النساء و لبسوا الثياب الليّنة و أكلوا الطعام و سكنوا الدور و ركبوا المشهور من الدوابّ فأعطني مثل ما أعطيتهم ، فيقول تبارك و تعالى : لك و لكلّ عبد منكم مثل ما أعطيت أهل الدنيا منذ كانت الدنيا إلى أن انقضت الدنيا سبعون ضعفا
.
[ الحديث 1211 فيما أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى داود عليه السّلام ]
في جواهر السنيّة : باب « داود عليه السّلام » عن عبد اللّه بن سنان ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى داود عليه السّلام إنّ العبد من عبادي ليأتيني بالحسنة فابيحه جنّتي ، قال داود : يا ربّ ! و ما تلك الحسنة ؟ قال :
هامش
( 1 ) 1210 - و نيز در همان كتاب : باب « فضيلت فقراء مسلمانان » از سعدان روايت شده كه حضرت صادق ( ع ) فرمود : همانا خداوند با عزت و جلال روز قيامت به فقراء مؤمنين توجهى فرمايد كه مانند توجه كسى است كه در مقام معذرتخواهى از ايشانست ، پس ميفرمايد :
بعزت و جلالم سوگند ، شما را در دنيا فقير و نادار نكردم از جهت اينكه در نظر من پست و خوار بوديد ، و البته خواهيد ديد آنچه را كه امروز نسبت بشما انجام مىدهم ، پس هر كس كه در دنيا بشما احسان و نيكى نموده دستش را بگيريد و او را داخل بهشت كنيد ، حضرت فرمود : پس مردى از آنها عرض مىكند پروردگارا همانا اهل دنيا در ( آلايش و امور ) دنياى خود رغبت زيادى داشتند ، پس با زنان ازدواج نموده و جامههاى نرم پوشيده و طعام ( و غذاهاى ) لذيذ خورده و در خانهها ( ى مجلل ) سكونت نموده و حيوانات معروفى را مركوب ( سوارى ) خود قرار داده بودند ، پس مانند آنچه را كه بايشان عطا فرمودى به من عطا فرما ، پس خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد : براى تو و براى هر بندهاى از شما هفتاد برابر مانند آنچه را كه باهل دنيا عطا كرده بودم از هنگامى كه دنيائى بوده تا زمان انقضاء و سپرى شدن آن ( در اين عالم ) خواهد بود .
( 2 ) 1211 - در جواهر السنية : باب « داود عليه السّلام » از عبد اللَّه بن سنان از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : خداوند با عزت و جلال به حضرت داود ( ع ) وحى فرستاد كه همانا بندهاى از بندگان من با عمل و كار نيكى ( در محشر ) نزد من مىآيد پس بهشت خود را بر او مىبخشم ، حضرت داود عرض كرد پروردگارا آن عمل نيك كدامست ؟ خداوند