لصاحب التابوت ما بال الأبعد قد آذانا على ما بنا من الأذى ؟ فيقول : إنّ الأبعد مات و في عنقه أموال الناس لم يجدلها أداء و لاوفاء ، ثمّ يقال للّذي يجرّ أمعاءه ما بال الأبعد قد آذانا على ما بنا من الأذى ؟ فيقول : إنّ الأ بعد كان لا يبالي اين أصاب البول من جسده ، ثمّ يقال للّذي يسيل فوه قيحا و دما ما بال الأ بعد قد آذانا على ما بنا من الأذى ؟ فيقول : إنّ الأبعد كان يحاكي ينظر إلى كلّ كلمة خبيثة فيسندها فيحاكي بها ، ثمّ يقال للّذي يأكل لحمه ما بال الأبعد قد آذانا على ما بنا من الأذى ؟ فيقول : إنّ الأبعد كان يأكل لحوم الناس بالغيبة و يمشي بالنّميمة .
قال المجلسي « ره » في مرآت العقول : و كلّ من حملت إليه النّميمة و قيل
هامش
پس در بارهء آن مرد كه صندوق آتشين بر اوست گفته مىشود ( بعضى از اهل جهنم به ديگرى گويد ) اين مرد كه ( از رحمت خداوند ) دور تر است جرم و گناهش چيست كه علاوه بر شكنجههائى كه ما گرفتار آن ميباشيم ( به سختى عذاب خود ) ما را آزرده ، پس ( بعضى از اهل جهنم در جواب ) ميگويد اين مرد كه دور تر است ، مرده است در حالى كه اموال مردم بر عهدهء او بوده ( بمردم بدهى داشته ) و در صدد پرداخت قروض و وفا نمودن بعهد و نذر مالى خود نبوده ، سپس راجع به آن كس كه رودههاى خود را ميكشد گفته مىشود ( برخى از اهل آتش به ديگرى گويد ) گناه اين شخص كه ( او نيز از رحمت خداوند ) دور تر است چيست كه علاوه بر شكنجههائى كه ما دچار آن هستيم ( به سختى عذابش ) ما را آزار نموده پس ( بعضى از اهل جهنم در جواب ) ميگويد : اين شخص كه دور تر است از ( ترشح ) بول باك و پرهيز نداشته كه بكجاى از بدنش ميرسد ، سپس در بارهء كسى كه چرك و خون از دهانش جارى است گفته شود كه گناه اين شخص كه ( از رحمت خداوند ) دور تر است چيست كه علاوه بر عذابى كه ما به آن گرفتاريم ( به سختى شكنجهء خود ) ما را آزرده ، پس ( برخى از اهل جهنم در جواب ) ميگويد اين شخص كه دور تر است چنين بود كه هميشه سخنچينى ميكرده ، بهر سخنى كه زشت و بر ضرر مردم بود توجه مينمود و ميشنيد و ضبط ميكرد كه آن سخن را كى گفت و براى ديگران نقل مينمود ، سپس در بارهء آن كسى كه گوشت خود را مىخورد گفته مىشود ( بعضى از اهل جهنم به ديگرى ميگويد ) جرم و گناه اين شخص كه ( از رحمت خداوند ) دور تر است چيست كه علاوه بر عذاب و شكنجهاى كه ما به آن مبتلا و گرفتار هستيم ( به سختى عذاب خود ) ما را اذيت و آزار نموده ، پس ( بعضى ديگر از اهل جهنم در جواب ) ميگويد اين شخص كه دور تر است بسبب غيبت نمودن هميشه گوشت مردم را ميخورده و بدنبال سخن چينى ميرفته .
مرحوم مجلسى ( ره ) در كتاب مرآت العقول فرموده : هر كسى كه نزد او سخن