[ الحديث 1131 حبّ الدّنيا و الحرص عليها ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن زرارة و محمّد بن مسلم ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : أبعد ما يكون العبد من اللّه عزّ و جلّ إذا لم يهمّه إلّا بطنه و فرجه .
[ الحديث 1132 البغى ]
و فيه أيضا : باب « البغى » عن ابن القدّاح ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال :
قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : إنّ أعجل الشرّ عقوبة البغي .
[ الحديث 1133 تحريم النميمة و المحاكاة ]
في الوسائل : ( كتاب الحجّ ) باب « تحريم النميمة و المحاكاة » ( عقاب الأعمال و الأمالي للصدوق ره ) عن حفص بن غياث ، عن جعفر بن محمّد عليه السّلام عن آبائه عن عليّ عليه السّلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : أربعة يؤذون أهل النار على ما بهم من الأذى ، يسقون من الحميم و الجحيم ينادون بالويل و الثبور ، يقول أهل النار بعضهم لبعض :
ما بال هؤلاء الأربعة قد آذونا على ما بنا من الأذى ، فرجل معلّق عليه تابوت من جمر و رجل يجرّ أمعاءه و رجل يسيل فوه قيحا و دما و رجل يأكل لحمه ، فيقال
هامش
( 1 ) 1131 - و نيز در همان كتاب و باب : از زراره و محمد بن مسلم از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : دورترين حالات بنده از ( رحمت ) خداى با عزت و جلال هنگامى است كه به چيزى جز شكم و جماع اهتمام نداشته باشد ( مهمى غير از آن دو نزد او نباشد تا در بارهء آن عزم و اهتمام نمايد ) .
( 2 ) 1132 - و نيز در همان كتاب : باب « بغى » از ابن قداح از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : همانا كار به دو گناهى كه سزا و كيفرش از گناهان ديگر زودتر داده شود ظلم و ستم ( بر مردم ) است .
( 3 ) 1133 - در وسائل : ( كتاب حج ) باب « تحريم نميمه و محاكات » از كتاب عقاب الاعمال و امالى صدوق ره از حفص بن غياث از حضرت صادق ( ع ) از پدران بزرگوارانش از حضرت امير المؤمنين على ( ع ) روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : چهار طايفهاند كه ( در جهنم بسبب شدت و سختى عذاب و شكنجهء خود كسان ديگر از ) اهل آتش را اذيت و آزار ميكنند ( و اين خود عذاب ديگرى است جهت اهل آتش ) علاوه بر عذاب و شكنجههائى كه آنها ( بواسطهء گناهان خويش ) به آن مبتلا و گرفتارند ، به آنان از آب جوشان جهنم ميخورانند و از سختى شكنجه و هلاكت خود فرياد برميآورند ، اهل آتش ( و جهنم ) برخى به ديگرى ميگويد گناه و جرم اين چهار كس چيست كه علاوه بر شكنجههائى كه ما دچار آن هستيم ( به سختى عذاب خود ) مارا آزردند ، پس مردى ( از آن چهار كس ) صندوقى از آتش بر او آويخته و گذارده شده ، و مردى رودههاى خود را ( كه بيرون ريخته ) ميكشد ، و مردى چرك و خون از دهان او جارى است ، و مردى گوشت خود را مىخورد