قال : فيذوب كما يذوب الرّصاص ثمّ يعيدان فيه الرّوح فيوضع قلبه بين لوحين من نار ، فيقول يا ربّ أخرّ قيام السّاعة .
[ الحديث 1116 السّباب ]
في الكافي : ( كتاب الايمان و الكفر ) باب « السّباب » عن عبد الرحمن ابن الحجّاج ، عن أبي الحسن موسى عليه السّلام في رجلين يتسابّان فقال عليه السّلام : البادي منهما أظلم و وزره و [ مثل ] وزر صاحبه عليه مالم يعتذر إلى المظلوم .
و روى مثله في باب السّفه ، عن عبد الرحمن الراوى لهذا الحديث مع اختلاف في صدر السند و في ذيلها : ما لم يتعدّ المظلوم
، و التعدّي هو أن يقول البادي يا حمار و يقول الاخر يا كلب مثلا .
ثمّ إنّ المجلسي « ره » في مرآت العقول إختار أنّ المشتوم إذا لم يتعدّ لا إثم عليه و استشهد لذلك بآيات منها قوله تعالى :
فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ
هامش
فرمود : پس آب مىشود آنچنان كه قلع و ارزيز ( بواسطهء حرارت آتش ) آب مىشود ، سپس روح او را به بدنش برميگردانند و قلب او را ميان دو لوح از آتش ميگذارند پس ميگويد پروردگارا قيامت را بتأخير انداز ( چون عذاب قبر او نسبت به عذاب روز قيامت اندك و ناچيز است از خداوند ميخواهد كه روز قيامت بتأخير افتد ) .
( 1 ) 1116 - در كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) باب « سباب » از عبد الرحمن بن حجاج از حضرت موسى بن جعفر ( ع ) روايت شده ( كه از آن حضرت سؤال شد ) در بارهء دو نفر كه به يكديگر ناسزا ميگويند ، پس فرمود : آغازكنندهء از آن دو ( در دشنام دادن به ديگرى ) ستمگرتر است و گناه خود او و مثل گناه طرفش به روى مىباشد ( زيرا او باعث ناسزا گفتن طرف مقابل گرديده ) مادامى كه از آن كس كه ( بناسزا گفتن ) بر او ستم شده طلب بخشش و عذر خواهى ننمايد و رنجش او را بر طرف نكند .
و مانند اين حديث در كافى باب « سفه » از عبد الرحمن بن حجاج راوى همين حديث با جزئى اختلافى كه در اول سند دارد از حضرت موسى بن جعفر ( ع ) روايت شده و در پايان آن بجاى جملهء ( ما لم يعتذر ) مالم يتعد المظلوم ، ذكر فرموده يعنى در صورتى كه مظلوم تجاوز نكند ، و تجاوز آنست كه آغازكننده بدشنام دادن كه ميگويد اى الاغ ، ديگرى در جواب آن بگويد اى سگ ( كه جواب ، دشنامى زشتتر از دشنام آغازكننده باشد ) .
و مرحوم مجلسى در كتاب مرآت العقول خود دشنام دادن طرف را به آغازكنندهء دشنام تجويز نموده در صورتى كه تجاوز نكند و فرموده گناهى در اين عمل بر او نيست و در اين قسمت بآياتى استدلال نموده كه از جملهء آنها قول خداى تعالى :فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ. . .