زهرة الدّنيا إنّما هو لعب و لهو ، و إنّ دار الآخرة لهي الحيوان ؛ يا جابر ! إنّ المؤمن لا ينبغي له أن يركن و يطمئنّ إلى زهرة الحيوة الدّنيا ، و اعلم أنّ أبنآء [ الدّنيا ] هم أهل غفلة و غرور و جهالة ، و أنّ أبناء الآخرة هم المؤمنون العاملون الزّاهدون ، أهل العلم و الفقه و أهل فكرة و اعتبار و اختبار ، لا يملّون من ذكر اللّه ، و اعلم يا جابر ! إنّ أهل التّقوى هم الأغنياء ، أغناهم القليل من الدّنيا فمؤونتهم يسيرة ، إن نسيت الخير ذكّروك و إن عملت به أعانوك ، أخّروا شهواتهم و لذّاتهم خلفهم ، و قدّموا طاعة ربّهم أمامهم ، و نظروا إلى سبيل الخير و إلى ولاية أحبّآء اللّه فأحبّوهم و تولّوهم و اتّبعوهم ؛ فأنزل نفسك من الدّنيا كمثل منزل نزلته ساعة ثمّ ارتحلت عنه ، أو كمثل مال استفدته في منامك ففرحت به و سررت ثمّ انتبهت من رقدتك و ليس في يدك شيء ، و إنّي إنّما ضربت لك مثلا لتعقل و تعمل به إن وفّقك اللّه له ، فاحفظ يا جابر ما أستودعتك [ ما أستودعك - نسخة ] من دين اللّه و حكمته
هامش
زينتهائى كه در دنياست رو گرداند ، همانا زينتهاى دنيا لعب و لهو است ، همانا خانهء آخرتست كه ( آدمى در آن ) زنده و جاويدانست ؛ اى جابر ! سزاوار نيست مرد با ايمان بر زينتهاى دنيا دل خوش دارد ( اى جابر ) بدان كه فرزندان دنيا ( يعنى دنيا طلبان ) اهل غفلت و غرور و جهالتند ، و همانا فرزندان آخرت ، مردم با ايمان و عملكننده و اهل زهد ( و تقوى ) اند ( اهل آخرت ) ارباب علم و فهمند ، اهل تفكر و اعتبارند ، از ياد خدا خسته نميشوند ، و بدان اى جابر ، پرهيزكاران ، اغنياء ( از مردم ) اند ، بىنياز گردانيده ايشان را ( خدا ) از حطام كم ( و بىارزش ) دنيا ( يعنى بكمى از دنيا اكتفا مينمايند ) پس نيازات ايشان كم است ، اگر عمل نيكى را فراموش كنى بيادت آرند و اگر در مقام انجام آن باشى ياريت كنند ، شهوات و لذات خود را پشت سر افكنده و فرمانبرى خداى خويش را پيش روى قرار دادهاند ( كنايه از اينكه به دنيا توجهى ندارند و همت ايشان فقط امتثال فرمان خداست ) و به راه خير نظر كنند و توجه بولايت دوستان خدا دارند ، پس دوست بدار ايشان را و پيروى ايشان نما ، و خود را در دنيا چنان دان كه گوئيا ساعتى بيش در آنجا اقامت نكنى و سپس كوچ خواهى كرد ، يا چون مالى كه در خواب ( گمان برى ) بدستت آمد و بدان خوشحال شوى و پس از بيدارى چيزى در دست خود نبينى ( اى جابر ) همانا من براى تو ( اين ) مثال ( ها ) آوردم تا بفهمى و به آن عمل كنى اگر خداوند ترا توفيق كرامت فرمايد ، پس حفظ كن اى جابر آنچه از ( احكام ) دين خدا برسم امانت به تو ميسپارم و ( نيز ) حكمت