[ الحديث 600 الانقطاع إلى اللّه ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( اعلام الدين ) عن ابن عبّاس قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : من انقطع إلى اللّه كفاه كلّ مؤونة ، و من انقطع إلى الدنيا و كله اللّه إليها ، و من حاول أمرا بمعصية اللّه كان أبعد له ممّا رجا و أقرب ممّا اتّقى ، و من طلب محامد النّاس بمعاصي اللّه عاد حامده منهم ذامّا ، و من أرضى النّاس بسخط اللّه وكله اللّه إليهم ، و من أرضى اللّه بسخط النّاس كفاه اللّه شرّهم ، و من أحسن ما بينه و بين اللّه كفاه اللّه ما بينه و بين النّاس ، و من أحسن سريرته أصلح اللّه علانيته ،
هامش
آنچه در اخبار معصومين عليهم السّلام است يكى از جهاتى كه نيت مؤمن بهتر از عمل او ، و نيت و قصد كافر بدتر از عمل و گناهان وى است ، اينست كه شخص مؤمن وقتى عمل خيرى انجام ميدهد نيت و قصد او اينست كه بيشتر و بهتر آن عمل را انجام دهد ، و كافر هر عمل زشتى كه بجا مىآورد نيت و قصدش اينست كه بيشتر و بدتر آن عمل را مرتكب شود ، از اين جهت نيت مؤمن بهتر از عمل او و نيت كافر بدتر از عمل او است ) .
( 1 ) 600 - و نيز در همان كتاب و باب : ( از اعلام الدين ) از ابن عباس روايت شده كه گفت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : كسى كه توجه و اميدش فقط به خدا باشد خداوند كفايت فرمايد هر رنج و زحمتى را كه در آن محتاج بكمك باشد ، و كسى كه توجهش فقط به دنيا ( يعنى باهل دنيا ) باشد خداوند واگذارد او را به دنيا ( يعنى امور او را اصلاح و كفايت نفرمايد ) و كسى كه اراده نمايد كه بحاجت و مقصودى بواسطهء گناه و نافرمانى خداوند برسد مقصود او دور تر از آنچه اميدوار بوده و نزديكتر به آنچه از آن پرهيز و دورى ميكرده باشد ، و كسى كه طلب كند مدح و ستايش مردم را به معصيت و نافرمانى كردن خداوند ، برگردد حمد و ستايشكنندهء او و مذمتكنندهء او خواهد بود ( زيرا حمد او در حقيقت ذم او است ، براى اينكه مدح و ستايش كردن بندهاى را به آن كه وى نافرمان مولاى خود است در واقع و نفس الامر ذم او است ) و كسى كه خوشنود گرداند مردم را به چيزى كه مورد غضب خداست ، خداوند ( امور ) او را به آنها واگذارد ، و كسى كه خوشنود گرداند خدا را به چيزى كه مورد غضب و خشم مردم است ، خداوند او را از شر ( و زيان ) ايشان كفايت ( و حفظ ) فرمايد ، و كسى كه نيكو نمايد آنچه را كه بين خودش و خداوند مىباشد ( يعنى بوظائف بندگى عمل كند ) خداوند آنچه بين او و مردم است ( از امور مربوطه به او ) كفايت نمايد ، و كسى كه نيكو گرداند با خدا باطن و پنهانى خود را ، خداوند ظاهر و آشكار