يبق من دنياكم هذه في جنب ما مضى إلّا كإناخة راكب أو صرّ حالب ، فعلى ما تعرجون و ماذا تنتظرون ؟ فكأنّكم و اللّه و ما أصبحتم فيه من الدّنيا لم يكن و ما تصيرون إليه من الآخرة لم يزل ، فخذوا أهبة لإدراك النّقلة ، و أعدّوا الزّاد لقرب الرّحلة ، و اعلموا أنّ كلّ امرء على ما قدّم قادم و على ما خلّف نادم .
[ الحديث 520 ما جمع من مفردات كلمات الرّسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( اعلام الدين للديلمي ) عن أبي سعيد الخدري ، قال : سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم يقول لرجل يعظه : إرغب فيما عند اللّه يحبّك اللّه ، و ازهد ما في أيدي النّاس يحبّك النّاس ، إنّ الزّاهد في الدّنيا يريح قلبه و بدنه في الدّنيا و الآخرة ، و الرّاغب فيها يتعب قلبه و بدنه في الدّنيا و الآخرة « الحديث » .
هامش
شتر خود را ، يا بستن دوشندهء شير سر پستان شتر شيرده را ، پس چرا از اعمال آخرت و وظائف بندگى خود باز مىايستيد و در انتظار چه هستيد ؟ به خدا سوگند ( هنگامى كه در آخرت قرار گيريد ) آنچه از دنيا در دست شما بوده ، گوئيا ( اصلا ) نبوده است ، و به آنچه از ( نتائج اعمال در ) آخرت ميرسيد گوئيا هميشه بوده است ( مقصود اينست كه اگر كسى در آخرت بنعمتهاى بىمنتهاى خدا متنعم گردد آنچه از زخارف دنيا در دست داشته نسبت به آن نعمتها بقدرى ناچيز مىباشد كه گوئيا هيچ نبوده است ، و اگر در شكنجه و عذاب خدا واقع گردد آنچه از خوشيها در دنيا داشته سود و ثمرى براى او ندارد و چنين پندارد كه هميشه در عذاب خداوند است ) پس برگيريد ساز سفر خود را براى رفتن بسراى جاودانى و توشهء خود را براى نزديكى كوچ خود به سفر آخرت آماده سازيد و بدانيد هر شخصى بر آنچه از پيش فرستاده است وارد گردد و بر آنچه از خود ( در دنيا ) بجاى گذارده نادم و پشيمان است .
( 1 ) 520 - و نيز در همان كتاب و باب : ( از اعلام الدين ديلمى ) از ابى سعيد خدرى روايت شده كه گفت از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه به مردى پند و اندرز ميداد و ميفرمود : به آنچه نزد خداوند است راغب و آرزومند باش ( يعنى نعمتهاى ابديه الهى را راغب و آرزومند باش ) تا خدا ترا دوست بدارد ، و بىميل و رغبت باش به آنچه در دست مردم است تا مردم ترا دوست بدارند ، همانا كسى كه از محرمات و مشتبهات و زوائد ما يحتاج زندگانى كنارهگيرى كند قلب و بدن او در دنيا و آخرت در راحت و آسايش است ، و كسى كه ميل به دنيا كند قلب و بدن او در دنيا و آخرت به زحمت افتد « تا آخر حديث » .